Hırvatistan Devlet İstatistik Kurumu haziran sayılarını yayımladı ve bunlar Zagreb'de keyifli bir okuma değil. Üç milyon geliş, geçen yıla göre yüzde 6,6 daha az. On üç buçuk milyon geceleme, yüzde 6,1 düşüş.

Yabancı konuklarda düşüş daha keskin: 2,6 milyon geliş, yüzde 8,9 daha az, ve 12,3 milyon geceleme, yüzde 7,5 daha az. En büyük tek kayıp, Hırvat turizminin kendi temeli saydığı pazardan geliyor. Alman gecelemeleri yüzde 28,1 azaldı.

En önemli pazarın neredeyse üçte biri, bir sezonda. Bu istatistiksel gürültü değil.

Artan tek sayı yerli olan. Hırvat turistler 387.000 geliş - yüzde 11,8 daha fazla - ve 1,2 milyon geceleme, yüzde 11,7 artış gerçekleştirdi. Bir ülkenin kendi yurttaşları sahili yabancılardan daha hızlı doldurduğunda, bu genellikle fiyatın yerli konuğun bile iki kez düşündüğü noktaya geldiği anlamına gelir.

İstriya en çok ziyaret edilen bölge olmayı sürdürdü, ama orada da ziyaretçi sayısı yüzde 10 düşük. En güçlü bölge de batıyorsa, „kötü konum” açıklaması ortadan kalkıyor.

Resmî açıklama ve onda eksik olan

Hırvat yetkililer, yanlış olmayan bir argümanla yanıt verdi: yılın ilk yarısı güçlüydü, haziran düşüşü ise takvim etkilerine, kaydırılan tatillere ve değişen seyahat alışkanlıklarına dayanıyor. Turizm Bakanlığı, zayıf bir ayın tüm yılı tanımlamadığında ısrarcı.

Bu doğru, ve aynı zamanda kimsenin sormadığı bir sorunun yanıtı. Takvim, konukların neden haziran yerine temmuzda geldiğini açıklayabilir. Takvim, Almanların geldiklerinde neden belirgin biçimde daha kısa kaldığını açıklamıyor.

Bütün bölge için bu, keyifle değil dikkatle izlenmesi gereken bir veri. Hırvatistan, eski Yugoslavya'nın AB'ye tam üye olan ve Adriyatik'te en gelişmiş turizm altyapısına sahip tek ülkesi. O bileşim bu sezon Alman konuğu kaybediyorsa, soru Hırvatistan'ın neyi yanlış yaptığı değil, o konuğun bunun yerine nereye gittiği.

Yanıt büyük olasılıkla aynı deniz, yalnızca daha güneyde ve daha ucuz. Balkan kıyısı yalnızca kendisiyle yarışıyor ve 2026 sezonu, konuğun yeri artık alışkanlıkla seçmediğini gösteriyor.