Venezuela, son yüzyılın en güçlü sismik gecelerinden birini yaşadı. Salı akşamı, yerel saatle yaklaşık 18:04'te, ülkeyi art arda iki yıkıcı deprem sarstı - ilki 7,2 büyüklüğünde, ve yalnızca 39 saniye sonra ikincisi 7,5 büyüklüğünde. Merkez üsler Karakas'ın batısındaki Yaracuy bölgesinde, 22 ve yaklaşık 10 kilometrelik sığ derinliklerdeydi; bu da yüzeydeki etkiyi daha da güçlü kılıyor.

Depremler tam da Venezuela'nın 1821 Carabobo Muharebesi'ni andığı ulusal bayramda vurdu. Karakas ve çevresinde binalar çöktü, özellikle en az iki yapının tamamen yıkıldığı Chacao semtinde; kurtarma ekipleri 18 kişiyi çıkardı. Sahaya 500'den fazla kurtarma görevlisi konuşlandırıldı, başkente yakıt sevkiyatı kesildi ve internet kesintileri de bildirildi.

Kesin can kaybı sayısı henüz doğrulanmadı. ABD Jeoloji Araştırmaları Kurumu, değerlendirme modeli aracılığıyla ciddi bir uyarı yayımladı - ölü sayısının çok yüksek olması yönünde gerçek bir risk var; bu da önümüzdeki saatlerdeki kurtarma operasyonunun hayati önem taşıdığı anlamına geliyor. Bu tür tahminler kesin rakamlar değil, geç olmadan eldeki her şeyi seferber etme çağrısıdır.

Geçici Başkan Delcy Rodríguez, tüm kaynakları ve insanları seferber etmek için olağanüstü hal ilan etti; ABD ise hemen yardıma hazır olduğunu açıkladı. Böyle anlarda siyasi bölünmeler genellikle arka plana düşer - evler çökerken kimin iktidarda olduğu değil, yardımın ne kadar hızlı geleceği sorulur.

Balkanlar, depremlerin dilini çoğu kişiden daha iyi bilir. 1963'te Üsküp, yakın zamanda Zagreb ve Petrinja - bölge, bir şehrin ne kadar hızlı enkaza dönüşebileceğini ve ardından ne kadar yavaş ayağa kalktığını hatırlıyor. İşte bu yüzden Karakas'tan gelen haber uzak değil: toprağın gücü karşısında hepimizin eşit olduğunu ve ilk saatlerde değer taşıyan tek şeyin hesap değil dayanışma olduğunu hatırlatıyor.