Dünün kurtarıcısı bugünün yükü oldu. İngiltere Başbakanı Keir Starmer, yıllarca süren kaosun ardından ülkeyi yatıştırma vaadiyle Downing Street'in anahtarlarını aldıktan yalnızca bir yılı biraz aşkın süre sonra istifa etti. Kaos, görünüşe göre hiçbir yere gitmedi - yalnızca adres değiştirdi.

İstifa, İşçi Partisi'nin 2025 ve 2026 boyunca yerel ve ara seçimlerde yaşadığı bir dizi felaket niteliğindeki yenilginin ardından geldi; bu seçimlerde Reform UK önemli ölçüde mesafe kat etti. Onlarca milletvekili Starmer'in gitmesini ya da en azından ayrılış için bir tarih açıklamasını alenen istedi. Kendi partin yüksek sesle günleri saymaya başladığında, son genellikle bir zaman meselesidir.

„Yıllarca süren hayal kırıklığının ardından ülkemizin tarihinde yeni bir sayfa açtık,“ dedi Starmer ayrılırken ve „düzenli bir iktidar devri“ için her şeyi yapacağını ekledi. Yeni lider için adaylıklar 9 Temmuz'da açılıyor ve sürecin parlamentonun yaz tatilinden önce tamamlanması gerekiyor. O zamana kadar Starmer geçici görevde başbakan olarak kalıyor.

Halefi olmaya en güçlü aday, kısa süre önce bir ara seçim kazanan Andy Burnham; Wes Streeting ve Angela Rayner ise yarışa girebileceklerinin sinyalini veriyor. Ama yüz değişikliği nadiren sorunun değişmesidir. Britanya, Muhafazakâr bir başbakan kasırgasından geçti, şimdi ise İşçi Partili kurtarıcı da bir yılı biraz aşkın sürede düştü.

Hükümetlerin kurulmaktan daha hızlı düştüğüne alışkın bir Balkan izleyicisi için bu, İngilizce altyazılı tanıdık bir film. Avrupa'nın en istikrarlı demokrasisi bile bir başbakanı tek bir sezondan fazla tutamıyorsa, soru kimin suçlu olduğu değil - seçmenin sabrının görev süresinden kısa olduğu bir çağda bugün herhangi birinin yönetip yönetemeyeceği.