Градежната офанзива што со години го дефинира скопскиот пејзаж – кранови на секој агол, дупки во земја, прашина – изгледа забавува. Во април биле издадени 38 проценти помалку одобренија за градење отколку лани истиот месец, покажуваат податоците на Државниот завод за статистика.

Бројките се конкретни: 291 одобрение, наспроти многу повеќе пред година. Проектираната вредност на овие проекти паднала на околу 4,58 милијарди денари, или 74,4 милиони евра – пад од дури 41,8 проценти на годишно ниво. Со издадените дозволи ќе се градат 722 нови стана, најмногу во скопскиот регион (261).

Структурата кажува и нешто за тоа кој гради. Високоградбата сè уште доминира со 208 одобренија, додека реконструкциите паднале најмногу. Индивидуалните инвеститори поднеле две третини од проектите, но бизнис-субјектите, иако со помалку проекти, носат над половина од вкупната вредност.

Што значи ова за обичниот граѓанин? Зависи од каде гледа. За оној што се дави во прашина и бучава од градилиште под прозорец, забавувањето е олеснување. За оној што чека стан по достапна цена, помалку градба обично значи повисоки цени – помала понуда, ист или поголем интерес. А за економијата во целина, градежништвото е еден од моторите што кога ќе забави, се чувствува низ цел синџир – од работници до продавници за материјали.

Бројката сама по себе не е ни добра ни лоша – таа е сигнал. Прашањето е дали забавувањето е здраво ладење на еден прегреан пазар, или прв знак дека парите што досега течеа во бетон, почнуваат да бараат друг излез.