İran BM'deki Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesi Anlaşması Konferansı'nın başkan yardımcısı seçildi - ve Amerikan temsilcisi Christopher Jiu bunu „bu konferansın güvenilirliği için utançtan da öte bir utanç" olarak nitelendirerek tepki gösterdi. İran yıllardır Anlaşmadan doğan yükümlülükleri görmezden geliyor ve Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı ile işbirliğini reddediyor - yine de nükleer silahsızlanma forumunun başında bir koltuk aldı.

İran'ın büyükelçisi Reza Necefi, Amerikan eleştirisinin „temelsiz ve politik motivasyonlu" olduğunu söyledi - ve ironiyi vurguladı: nükleer silahı bir kez bile kullanmış olan tek ülke bugün nükleer uyumun hakemi rolüne soyunuyor. Sadece retorikle çürütülmesi zor bir argüman.

Nükleer anlaşmazlık mevcut çatışmanın çekirdeği. Trump, İran'ın asla nükleer bombaya sahip olmaması gerektiğini tekrarladı; Tahran ise uranyum zenginleştirmenin barışçıl olduğunda ısrar ediyor. Hem UAEA hem de ABD istihbarat camiası, İran'ın 2003'e kadar nükleer silah geliştirme programı yürüttüğünü değerlendirdi - sonrası belirsiz. İran tarafı şimdi insani çatışma çözülene ve boğaz açılana kadar nükleer görüşmelerin ertelenmesini öneriyor. Bu, onlara uyan bir yapı - dinleniyorlar, nükleer program ise devam ediyor.

Bölge için nükleer bir İran, tüm Balkan hükümetlerinin sessizce izlediği bir senaryodur. Doğrudan tehdit yüzünden değil, domino etkisi yüzünden - İran bomba elde ederse, Suudi Arabistan da hemen kendisininkini ister. Daha fazla nükleer aktörün olduğu bir Orta Doğu, herkes için daha tehlikelidir.