İki Amerikan askeri öldü, biri kayıp olarak kaydedildi, birkaçı daha yaralandı. İran füzeleri Ürdün'deki Muvaffak Salti hava üssüne düştü - ve Washington artık yalnızca İran'ın nasıl vurduğunu değil, bu kadar isabetli vurmasına kimin yardım ettiğini soruyor.

Soruşturmaya yakın kaynaklara göre, ABD servisleri Rusya'nın İran tarafına istihbarat verip vermediğini - uydu görüntüleri, radar okumaları, teknik yardım - Amerikan hava savunma sistemlerini delmek için, kontrol ediyor. Doğrudan kanıt yok. Ama soru soruldu ve bu tek başına dünyanın nereye gittiği hakkında çok şey anlatıyor.

Son saniyede rota değiştiren füzeler

Amerikan analistleri tedirgin eden füze sayısı değil, davranışları. İran mermileri, hedeften hemen önce yörüngeyi, yüksekliği ve çarpma açısını değiştirme becerisi gösterdi - önleme süresini kısaltan ve savunma sistemlerine tepki verecek yeterli saniye bırakmayan bir manevra. Bu, pazarda satın alınan bir teknoloji değil. Bu, birinin sana kullanmayı öğrettiği bir teknoloji.

İran saldırıları, aynı kaynaklara göre, Ürdün, Katar, Kuveyt, Bahreyn, Suudi Arabistan ve Birleşik Arap Emirlikleri boyunca radar ve iletişim sistemlerini sistematik biçimde vuruyor. Rastgele hedefler değil - tam da Amerikan ordusuna bölgede göz ve kulak veren o boşluklar.

Moskova, Pekin ve marttan bir gazete

Rusya'ya yönelik şüphe gökten düşmüyor. Daha martta bir Amerikan finans gazetesi, Moskova'nın İran tarafına daha önce uydu görüntüleri ve insansız hava aracı teknolojisi aktardığını yazıyordu. Şimdi şüpheliler listesine Çin de ekleniyor - keşif uydularının koordinasyonu üzerinden.

Resmî tutum temkinli kalıyor: bu somut saldırıda doğrudan Rus ya da Çin katılımına dair kamuya açık kanıt sunulmadı. Ama gezegenin en büyük askerî güçlerinden üçü, istihbarat ağlarının dördüncüsüne karşı örüldüğünden şüpheleniyorsa, „temkin” sözcüğü çok daha büyük bir şey için diplomatik bir ifade gibi tınlıyor.

Trump'ın yanıtı

ABD Başkanı, İran'ın gözetleme kapasitelerine, askerî lojistiğine, silah depolarına ve deniz kaynaklarına misilleme saldırıları emri verdi. Balkanların mükemmelen tanıdığı vuruş-misilleme-vuruş döngüsü - yalnızca bu kez sınırlar üzerinden değil, kıtalar üzerinden uçan füzelerle oynanıyor.

Buradaki okur için soru, bunun uzak olup olmadığı değil. Soru, böyle bir hesabın „başkasının sorunu” olarak ne kadar süre kalacağı - koca bir bölgenin fiyatlarını, ittifaklarını ve barışını biçmeye başlamadan önce. Balkanlar bu sahneyi ezbere biliyor: büyük güçler oyunlarını oynar, küçük ülkeler bedelini öder.