Dy ushtarë amerikanë të vdekur, një figuron si i zhdukur, disa të tjerë të plagosur. Raketa iraniane ranë mbi bazën ajrore Muvafak Salti në Jordani - dhe në Uashington nuk pyesin më vetëm si goditi Irani, por kush e ndihmoi të godiste kaq saktë.

Sipas burimeve pranë hetimit, shërbimet amerikane po verifikojnë nëse Rusia i dha palës iraniane të dhëna zbulimi - imazhe satelitore, lexime radari, ndihmë teknike - për të çarë sistemet amerikane të mbrojtjes ajrore. Prova të drejtpërdrejta nuk ka. Por pyetja është shtruar, dhe kjo vetëm thotë shumë për atë se ku ka shkuar bota.

Raketa që ndërrojnë drejtim në sekondën e fundit

Ajo që i shqetësoi analistët amerikanë nuk është numri i raketave, por sjellja e tyre. Predhat iraniane treguan aftësi të ndërrojnë trajektoren, lartësinë dhe këndin e goditjes menjëherë para objektivit - një manovër që shkurton kohën për të kapur raketën dhe i lë sistemet e mbrojtjes pa sekonda të mjaftueshme për të reaguar. Kjo nuk është teknologji që blihet në treg. Kjo është teknologji që dikush të mësoi ta përdorësh.

Sulmet iraniane, sipas të njëjtave burime, godasin sistematikisht sistemet radar dhe të komunikimit në Jordani, Katar, Kuvajt, Bahrein, Arabinë Saudite dhe Emiratet e Bashkuara Arabe. Jo objektiva të rastësishme - por pikërisht ato çarje që i japin syrin dhe veshin ushtrisë amerikane në rajon.

Moska, Pekini dhe një gazetë nga marsi

Dyshimi ndaj Rusisë nuk bie nga qielli i kthjellët. Qysh në mars, një gazetë financiare amerikane shkruante se Moska ia kishte kaluar më parë palës iraniane imazhe satelitore dhe teknologji për dronë. Tani në listën e të dyshuarve shtohet edhe Kina - përmes koordinimit të satelitëve të zbulimit.

Qëndrimi zyrtar mbetet i kujdesshëm: prova publike për përfshirje të drejtpërdrejtë ruse apo kineze në këtë sulm konkret nuk janë paraqitur. Por kur tri nga fuqitë më të mëdha ushtarake të planetit dyshojnë se rrjetet e zbulimit po ndërthuren kundër së katërtës, fjala „kujdes” tingëllon si shprehje diplomatike për diçka shumë më të madhe.

Përgjigjja e Trumpit

Presidenti i SHBA-së urdhëroi goditje hakmarrëse mbi kapacitetet iraniane të vëzhgimit, logjistikën ushtarake, depot e armëve dhe burimet detare. Cikli goditje-hakmarrje-goditje që Ballkani e njeh përsosur - vetëm se këtë herë luhet me raketa që fluturojnë përmes kontinenteve, jo përmes kufijve.

Për lexuesin këtu, pyetja nuk është nëse kjo është larg. Pyetja është sa gjatë një llogari e tillë mbetet „problem i dikujt tjetër” para se të fillojë t'i presë çmimet, aleancat dhe paqen e një rajoni të tërë. Ballkani e njeh këtë skenë përmendësh: fuqitë e mëdha luajnë lojërat e tyre, e vendet e vogla paguajnë pasojat.