„Kendi evimizde rehine gibi yaşıyoruz" - Üsküp'ün Kapištec mahallesi sakinleri, popüler „Intermeco" mekânından gelen aşırı gürültüyle verdikleri günlük mücadeleyi bu cümleyle anlatıyor. Yüksek sesli müzik, dediklerine göre, gece geç saatlere kadar sürüyor, uykularını ve hayatlarını mahvediyor; titreşimler ise dairelerin içinde bile hissedilecek kadar güçlü.

Sorun yeni değil - yetkililere yapılan şikâyetlere rağmen yıllardır sürüyor. Sakinler kronik stresten kaynaklanan sağlık sorunları da bildiriyor, asıl şikâyetleri ise basit: yasa var, ama kimse uygulamıyor.

Bu yüzden şimdi Merkez (Centar) Belediyesi'nden, Devlet Pazar Müfettişliği'nden ve İçişleri Bakanlığı'ndan acil tepki istiyorlar - Çevresel Gürültüden Korunma Yasası'nı uygulamalarını ve mekânın çalışma izinlerini yeniden gözden geçirmelerini. Talepleri karşılanmazsa, kitlesel protestolar ve yol kapatmalar dâhil eylemleri artıracakları uyarısında bulunuyorlar.

Bu hikâye, gece hayatıyla konutların aynı sokağı paylaştığı bir şehirde yaşayan herkese tanıdık geliyor. Soru, mekânların çalışma hakkı olup olmadığı değil - kâğıt üzerinde var olan bir gürültü yasasının neden onu çiğneyenlere bu kadar nadir ulaştığı. Bir vatandaş yasanın zaten garanti ettiği bir şeyi almak için bloke tehdidinde bulunmak zorundaysa, bu demokrasinin zaferi değil - kurumların biri zorlamadıkça çalışmadığının itirafıdır.