„Живееме како заложници во сопствените домови” – со таа реченица жителите на скопскиот Капиштец ја опишуваат секојдневната борба со прекумерната бучава од популарниот објект „Интермецо”. Гласната музика, велат, продолжува до доцните часови, ги нарушува сонот и животот, а вибрациите се толку силни што се чувствуваат и во становите.

Проблемот не е нов – трае со години, и покрај постојаните поплаки до надлежните. Жителите пријавуваат и здравствени последици од хроничниот стрес, а нивната главна поплака е едноставна: дека закон постои, но никој не го спроведува.

Затоа сега бараат итна реакција од Општина Центар, Државниот пазарен инспекторат и Министерството за внатрешни работи – да го применат Законот за заштита од бучава во животната средина и да ги преиспитаат дозволите за работа на објектот. Доколку барањата не се исполнат, предупредуваат на засилување на акцијата, вклучително и масовни протести и блокади на патишта.

Приказната е позната за секој што живее во град каде ноќниот живот и станбените згради делат иста улица. Прашањето не е дали објектите имаат право да работат – туку зошто законот за бучава, кој постои на хартија, толку ретко стигнува до оние што го прекршуваат. Кога граѓанинот мора да се заканува со блокада за да добие нешто што му го гарантира законот, тоа не е победа на демократијата – тоа е признание дека институциите не функционираат додека некој не ги принуди.