Bir fotoğrafta iyi görünmek için döşenmiş evler vardır, bir de utanmadan ve boş duvar bırakmadan içinde yüksek sesle yaşanmak için döşenmiş evler vardır. Alaska ve Mario Vaquerizo'nun Madrid'deki çatı katı - onların „mavi evi“ - hiç şüphesiz bu ikincilerden. Klasik anlamda bir ev değil; özel bir kulüp, hayatı kutlamak için bir alan, çiftin gerçekten yaşadığı üç kat aşağıdaki pembe evden ayrı.

İlk çarpan şey renk. Elektrik mavisi duvarlar ve aynalarla kaplı bir tavan, öyle ki yukarı baktığınızda tüm mekân çoğalıyor. Zemin hayvan deseninde, döşemeler zebra ve leopar, duvarlarda manzara motifli duvar halıları asılı. Bu fısıldayan bir ev değil - bağırıyor, ve bunu bilerek yapıyor.

Ayrıntılar, Alaska'nın bizzat minimalizmin tersi olarak adlandırdığı bir mantıkla üst üste yığılmış. Limon, turuncu ve kırmızı renkte floresan cam vazolar, tavana saçılmış disko topları, neon tabelalar ve eski kumar makineleri. Altın ve parlak çerçeveli retro fotoğraflar, hatıralık eşya kopyaları, Marilyn Monroe ile Pamela Anderson'ın yüzlerini taşıyan porselen tabaklar. Tüm bunların arasında - Juan Gatti'nin orijinal yağlı boyaları.

Mekân, klasik odalar yerine Alaska'nın deyimiyle „olanaklar“ içeren bölgelere ayrılmış. Sahte bir fırın tezgâhının yanında makineli bir oyun bölümü, bir mutfak, ve Caravaggio ile Yunan mimarisinden el falına kadar etkileyici bir sanat kitapları koleksiyonu olan bir kütüphane-ofis var. Kristal avizeler plastik sosisli ve dondurmaların üzerinde asılı; patatas bravas için reklam afişleri dini ikonaların yanında duruyor - Fatima Meryem'i, Meksika kutsal kalpleri, porselen kaplanlar.

Tüm bu kaosun ardında net bir felsefe yatıyor. „Minimalizm seni çıplak bırakır; doluluk çok daha konuksever,“ diyor Alaska. Ona göre her nesne yalnızca bir nesne değil - bir anlam ve bir anı. „Çok materyalistim - eşyaları severim, ama eşyanın kendisi için değil, anlamı ve anısı için.“ Bu evde hiçbir şey rastgele saçılmamış; her şey bir hikâye taşıyor.

Ve estetiğin ardında daha sıcak bir şey de yatıyor. 27 yıl birlikte olduktan sonra Alaska, hâlâ aynı kişiyle birlikte olmak istemenin bile bir armağan olduğunu söylüyor. Mavi ev yalnızca misafirler için bir sahne değil - dünyayı tam istedikleri gibi kuran iki insanın ortak dili. „Temiz ve nötr“ün tek iyi zevk olduğuna alışmış Balkan okuru için bu ev, zevkin kişisel olduğunun bir hatırlatması - ve ruhu olan dolu bir evin bazen kusursuzca boş olandan daha çok ısıttığının.