Pesëdhjetë sekonda në këmbë, në një hapësirë plot, me duar në xhepa. Kjo është pamja që kryeministri Hristijan Mickoski e publikoi nga Nju Jorku si dëshmi të një bisede me sekretarin amerikan të shtetit Marko Rubio. Pyetja që e ndau opinionin nuk është nëse pati bisedë - pati. Pyetja është si quhet ajo që ndodhi.

Nga Qeveria e përshkruan si konfirmim të rëndësishëm të partneritetit strategjik mes Maqedonisë dhe SHBA-së dhe të dialogut të vazhdueshëm politik. Mickoski në profilin e tij në Fejsbuk shkroi se në kohë sfidash serioze gjeopolitike, partneritetet e forta dhe dialogu i hapur me aleatët strategjikë kanë rëndësi të veçantë dhe se Maqedonia i përfaqëson interesat e veta „me dinjitet dhe parimësi“.

Në videon e publikuar, megjithatë, nuk ka sallë zyrtare, nuk ka tavolinë bisedimesh, nuk ka flamuj shtetërorë e as vendosje protokollare. Hapësira ngjan më shumë me një korridor hoteli sesa me një sallë për takim bilateral. Në sfond shfaqet edhe ambasadori Zoran Popov, me veshje sportive.

Dy versionet e së njëjtës pamje

Nga LSDM reaguan me termin „diplomaci korridori“, duke porositur se takimet zhvillohen në kabinet ose në sallë, me agjendë dhe me procesverbal. Kritikuan edhe veshjen e kryeministrit, numrin e delegacionit dhe mungesën e komunikatës zyrtare ose të një dokumenti të nënshkruar. Nga partia në pushtet u kthyen se biseda e vetme që Rubio ka pasur deri tani është pikërisht ajo me Mickoskin dhe me ministrin Timço Mucunski.

Të nesërmen erdhi edhe pjesa formale: takim zyrtar me zëvendëssekretarin e shtetit Kristofer Landau në Nju Jork, me praninë edhe të ndihmëssekretarit të shtetit për Evropën. Ai takim ka protokoll, ka përbërje dhe ka komunikatë. Ajo për të cilën diskutohet nuk është ai, por pse kontakti i mëparshëm, joformal, u paraqit me një peshë që nuk e ka.

Ky është dallimi që vlen të mbahet. Një shkëmbim i shkurtër fjalësh me një sekretar shteti nuk është asgjë - është kontakt që shumë shtete do ta donin. Por kur paketohet si ngjarje diplomatike e nivelit më të lartë, pa asnjë të dhënë protokollare, arrihet e kundërta e asaj që synohej: në vend që të tingëllojë fuqishëm, tingëllon sikur duhej të tingëllonte fuqishëm.

Në të njëjtën periudhë, Departamenti i Shtetit e njoftoi Kongresin se po rialokon 52 milionë dollarë financim të huaj ushtarak nga Sllovakia, Maqedonia, Tunizia dhe Iraku drejt Panamasë, Perusë, Ekuadorit dhe Kolumbisë. Mjetet për këto katër vende nuk janë hequr plotësisht, por pjesa që largohet është qartësisht e ridestinuar - dhe atë drejt një rajoni të cilit Uashingtoni tani i jep përparësi. Kjo është shifër që matet dhe verifikohet. Pesëdhjetë sekondat në korridor nuk janë.