Dünya, Dünya Kupası finalini izlerken, Rusya Savunma Bakanlığı kendi mesajını göndermeye karar verdi - ve bunun futbolla hiçbir ilgisi yoktu. Kiev'e, Kiev bölgesine ve Odesa bölgesine düzenlenen birleşik bir saldırının ardından Moskova, „Bugün kesinlikle final değil” başlıklı bir fotoğraf yayınladı ve şunu ekledi: „Bu futbol değil.”

Ton kasıtlı. Mesaj askeri değil psikolojik - kimileri tezahürat yaparken diğerlerinin gaza bastığını göstermek için tasarlanmış. Bu, Balkanlar'ın iyi bildiği bir sahne: görülmek isteyen, yalnızca hedefleri değil, sinirleri de vuran güç.

Açıklamaya göre, Rus kuvvetleri Ukrayna ordusu için füze ve insansız hava aracı üretiminde kullanıldığı iddia edilen askeri-sanayi tesisleri, lojistik merkezleri ve yakıt depolarını vurduklarını öne sürüyor. Kiev'de hedef olarak „Radionix”, (holding „Artem”in parçası olan) „Spetsoboronmaş”, Sergey Korolyov'un adını taşıyan „Meridian” fabrikası ve „Oakline” işletmeleri gösteriliyor. Moskova, bunların navigasyon sistemleri ve saldırı insansız hava araçları için parçalar ürettiğini iddia ediyor.

Bakanlık ayrıca Kiev'deki „Nova Poşta”nın bir inovasyon terminalini de hedef olarak işaretledi ve orada insansız hava aracı bileşenleri ile radyo-elektronik savaş sistemlerinin depolandığını öne sürdü. Kiev bölgesindeki Tarasivka'da bir lojistik merkezi ile Odesa bölgesindeki „Pivdennyi” limanındaki yakıt tankları da vuruldu.

Bu iddiaların hiçbiri bağımsız olarak doğrulanamıyor - „yüksek hassasiyetli silahlar” ve „tüm hedefler vuruldu” savları, hangi taraf yayınlarsa yayınlasın, böyle her açıklamanın standart bir parçası. İşte tam da bu yüzden temkinli olmaya değer: savaşta ilk kurban her zaman doğrulanabilirliktir.

Geriye kalan tondur. Bir devlet füzelerini bir futbol finaline dair bir mesaja sardığında, bu bilgi değildir - bir gösteridir. Ve gösteriler seyirci için yapılır. Tek soru şu: o seyirci Kiev'de mi, Moskova'da mı, yoksa topu bekleyip yerine duman alan, dünyadaki her ekranın önünde mi oturuyor.