Ndërsa bota shikonte finalen e Kampionatit Botëror, Ministria ruse e Mbrojtjes vendosi të dërgojë mesazhin e vet - dhe ai s'kishte lidhje me futbollin. Pas një sulmi të kombinuar mbi Kievin, rajonin e Kievit dhe rajonin e Odesës, Moska publikoi një fotografi me mbishkrimin „Sot sigurisht nuk është finalja” dhe shtesën: „Kjo nuk është futboll.”

Toni është i qëllimshëm. Mesazhi nuk është ushtarak por psikologjik - i menduar për të treguar se ndërsa disa brohorasin, të tjerët shkelin gazin. Kjo është një skenë që Ballkani e njeh mirë: fuqia që dëshiron të shihet, që s'godet vetëm objektiva, por edhe nervat.

Sipas komunikatës, forcat ruse pretendojnë se goditën objekte ushtarako-industriale, qendra logjistike dhe depo karburanti, të përdorura gjoja për prodhimin e raketave dhe dronëve për ushtrinë ukrainase. Në Kiev si objektiva përmenden ndërmarrjet „Radioniks”, „Specoboronmash” (pjesë e holdingut „Artem”), fabrika „Meridian” e emërtuar sipas Sergej Koroljovit dhe „Ouklajn”. Moska pretendon se ato prodhojnë sisteme navigimi dhe pjesë për dronë sulmi.

Ministria shënoi si objektiv edhe një terminal inovacioni të „Nova Poshtës” në Kiev, duke pretenduar se aty ruheshin komponentë për dronë dhe sisteme për luftë radio-elektronike. U godit gjithashtu një qendër logjistike në Tarasivka në rajonin e Kievit, si dhe rezervuarë me karburant në portin „Pivdennij” në rajonin e Odesës.

Asnjë nga këto pohime nuk mund të vërtetohet në mënyrë të pavarur - pretendimet për „armë me saktësi të lartë” dhe „të gjithë objektivat e goditur” janë pjesë standarde e çdo komunikate të tillë, pavarësisht se cila palë e lëshon. Pikërisht prandaj ia vlen të tregohesh i kujdesshëm: në luftë, viktima e parë është gjithmonë verifikueshmëria.

Ajo që mbetet është toni. Kur një shtet i paketon raketat e veta në një mesazh për një finale futbolli, kjo nuk është informacion - është një shfaqje. Dhe shfaqjet bëhen për publikun. Pyetja është vetëm nëse ai publik rri ulur në Kiev, në Moskë, apo para çdo ekrani në botë që priste topin, e mori tymin.