Jeffrey Epstein ile bağlantı soruşturması altındaki Norveçli iki diplomatın 25 yaşındaki oğlu Edward Juul Rød-Larsen, çarşamba günü Oslo'da ölü bulundu. Aileye göre intihar. Ve bu, onu aynı noktaya kadar takip etmekten vazgeçmeyen aylarca süren medya baskısının sonunda geldi.

Rød-Larsen ailesi „tesadüfen" Epstein ile yakın ilişkide değildi. Babası, Terje Rød-Larsen - Uluslararası Barış Enstitüsü'nün eski başkanı. Annesi, Mona Juul - bu yılın şubat ayına kadar Norveç'in Ürdün ve Irak büyükelçisi. Şimdi her ikisi de ağır yolsuzluk ve Epstein çevresiyle bağlantılar nedeniyle soruşturma altında. Epstein, vasiyetinde Edward'a 5 milyon dolar bırakmıştı. 10 milyon daha çiftin iki çocuğu arasında paylaştırılmıştı.

2011'de, çocuklar 10 yaşlarındayken, aile Epstein'ın özel adası Little Saint James'i ziyaret etti. Sonra Rød-Larsen bir teşekkür notu yazdı ve adayı „tamamen benzersiz" olarak tanımladı. Bu boş bir cümle değil. Bu bir belge.

Aile, ölümü medyayı „spekülasyon ve bazen sınırsız ilgi" ile suçladığı bir açıklamayla duyurdu. Ama mesele burada: Bir diplomat çifti Epstein düzeyinde yolsuzluk ve cinsel istismar soruşturmasının parçasıyken - „eleştirinin" nerede „sınırsız ilgi" haline geldiğine kim karar verir? O diplomatların çocukları korumayı hak etmiyor mu, yoksa bu koruma kurumlardan değil de medyadan mı gelmeli?

Balkan okurları için bu uzak bir hikâye değil. Balkanlar'da bir diplomat soruşturma altında olduğunda ve ailesi acı çektiğinde, buradaki tepki şudur: bu doğaldı, onlar yorgun insanlar, korunamazlar. Ama Norveç farklı bir şey yapıyor: aile doğrudan medyayı suçluyor. Genç insanlar ile skandalın çocukları arasındaki miras alınmış bağlar söz konusu olduğunda kamu kurumlarının nasıl davranması gerektiğine dair tartışmalar şimdiden açılıyor. Ve bu, İskandinavya'nın kendine ait olarak kabul ettiği türden bir sorumluluktur - oysa biz hâlâ başkasının onu üstleneceğini sanıyoruz.