Edvard Jul Rød-Larsen, djali 25-vjeçar i dy diplomatëve norvegjezë nën hetim për lidhjet me Xhefri Epstein, u gjet i vdekur në Oslo të mërkurën. Vetëvrasje, sipas familjes. Dhe kjo në fund të muajve presion mediatik që nuk pushuan ta ndjekin deri në pikën e fundit.

Familja Rød-Larsen nuk ishte „rastësisht" në marrëdhënie të afërta me Epstein. Babai i tij, Terje Rød-Larsen - ish-president i Institutit Ndërkombëtar për Paqe. Nëna e tij, Mona Juul - deri në shkurt të këtij viti ambasadore e Norvegjisë në Jordani dhe Irak. Tani të dy janë nën hetim për korrupsion të rëndë dhe lidhje me rrethin e Epsteinit. Epstein, në testamentin e tij, Edvardit i kishte lënë 5 milionë dollarë. 10 milionë të tjera ishin shpërndarë mes dy fëmijëve të çiftit.

Në vitin 2011, kur fëmijët ishin rreth 10 vjeç, familja kishte vizituar ishullin privat të Epsteinit, Little Saint James. Më vonë, Rød-Larsen kishte shkruar një falënderim, duke e përshkruar ishullin si „plotësisht unik". Kjo nuk është fjali boshe. Është dokument.

Familja e shpalli vdekjen me një deklaratë në të cilën akuzon mediat për „spekulime dhe ndonjëherë interes pa kufi". Por këtu është dilema: kur një çift diplomatik është pjesë e hetimit për korrupsion dhe abuzime seksuale në nivelin e Epsteinit - kush vendos ku „kritika" bëhet „interes pa kufi"? A nuk e meritojnë mbrojtjen fëmijët e atyre diplomatëve, apo ajo mbrojtje duhet të vijë nga mediat në vend të institucioneve?

Për lexuesit ballkanikë, kjo s'është histori e largët. Kur një diplomat në Ballkan është nën hetim dhe familja e tij vuan - reagimi tek ne është: kjo qe e natyrshme, ata janë njerëz të lodhur, s'mund të mbrohen. Por Norvegjia bën diçka të ndryshme: familja drejtpërdrejt akuzon mediat. Po hapen tashmë diskutime se si institucionet publike duhet të luajnë në raste të lidhjeve të trashëguara të të rinjve me fëmijët e skandaleve. Dhe kjo është lloji i përgjegjësisë që në Skandinavi e pranojnë si të vetën - kurse tek ne ende mendojmë se dikush tjetër do ta marrë.