Politico analizine göre, ABD ile İran arasındaki çatışmaya son verecek bir anlaşmanın önündeki en büyük engel ne nükleer rejimin teknik detayları, ne de ticaret yaptırımları olabilir - Donald Trump'ın egosu.

Trump'ın müzakere tarzı „hakaretleri üst üste yığma, rakipleri alaya alma ve her şeyde kazandığında ısrar etme" üzerine kurulu, diyor analiz. ABD iç siyasetinde işe yarayan bir tarz - ama İran gibi devletlerle yapılan uluslararası müzakerelerde işe yaramaz; çünkü orada her uzlaşma karşı tarafın halkı önünde aşağılanmayacak şekilde sunulmalı.

Anonim olarak alıntılanan Körfez'den bir Arap yetkilinin sözleri: „Trump bunu çaresizce bitirmek istiyor. Ama İranlılar şu an ona, onurunu koruyup çekilmesi için gerekeni vermeyi reddediyor. Ve onların da onurlarını korumaları gerektiğini anlamıyor gibi görünüyor."

İran yetkilileri net: „Washington'a tam teslimiyet" gibi görünen bir anlaşmayı kabul etmeyecekler. „Kırmızı çizgileri" arasında sivil amaçlı uranyum zenginleştirme hakkı var - tam da Trump'ın kalıcı şekilde kısıtlamak istediği şey. 20 yıldır süren teknik bir tartışma. Yeni olan, „uzlaşma" yerine „zafer-yenilgi" çerçevesinde düşünen bir başkanın siyasi psikolojisi.

Trump'ın İran ile kişisel geçmişi 1979 rehine krizine kadar uzanıyor. Yani sadece siyaset değil - devlet stratejisi kılığında kişisel intikam. 45 yıllık kişisel hayal kırıklığı ve „yarım zaferlere" izin vermeyen güçlü bir ego taşıyan bir müzakereci karşımızdaysa, makul bir uzlaşmaya ulaşmak matematiksel olarak imkânsızlaşır.

Balkanlar için bu uzak bir mesele değil. Ortadoğu'daki savaş yakıt fiyatlarını, seyahat turizmini ve hava koridorlarının güvenliğini doğrudan etkiler. Trump „teslimiyet ile zafer" diyor, İran reddediyorsa, uzun süreli askeri çatışma muhtemel gerçek olur. Yani: bir yıl daha yüksek yakıt fiyatları, bir yıl daha hava şirketleri üzerinde baskı, bir yıl daha „jeopolitik çözüm" bekleyen ekonomi.

Politico'nun dolaylı sorduğu soru: gerçekçi bir anlaşma gerektiğinde bir başkan fikrini değiştirebilir mi? Trump'ın geçmişi - hayır diyor. İran'ın geçmişi de aynısını söylüyor - bir konuşmaya teslim olmazlar. İki taraf da bu modelle hareket ettiğinde, müzakereler başlamadan çöker.