Adli Tıp Enstitüsü önünde, Kočani'deki „Puls" diskoteğindeki yangının davasının seyrinde, 59 kurbanın tam olarak nasıl can verdiğine dair ayrıntılar paylaşıldı. Uzmanlar - toksik gazları, mekânda oksijen eksikliğini ve en yoğun anlarda sıcaklığın yaklaşık 700 santigrat dereceye ulaştığı bir kompresif asfiksiyi doğruladı.

Bazı bedenlerde siyanür de tespit edildi, ancak uzmanlar bunun „ölümün baskın faktörü" olmadığını vurguladılar. İnsanları gerçekten öldüren bir kombinasyondu. Havalandırması olmayan bir mekânda karbonmonoksit. Akciğer yapılarını tahrip eden duman. Panik içinde birbirinin üzerine yığılan sıkışmış kalabalık. Ve çıkışa ulaşanlar için bile yeterince soluk alacak yer bırakmayan boğucu hava.

„Puls'taki yangının özellikleri, kapalı mekândaki pek çok başka yangınla aynıdır", diye tanıklık ediyor uzman - bir düzeyde teknik gerçek, ama siyasi olarak ağır bir formülasyon. Çünkü „pek çok başkasıyla aynı" tam da olmaması gereken şey. Puls yangını, kapalı bir disko mekânındaki bu türden ilk vaka değildi. Ve biz Metla olarak yeniden soruyoruz - sistem, bunun sonuncu olması için ne yaptı?

Diskoteğin izinleri, yangın güvenliği kontrolleri, çıkış sayısı, izolasyon durumu, verilen izinlere karşı gece kapasitesi - hepsi sadece trajediden sonra sorulan sorular. Kočani'den sonra sorulduğu gibi, bir sonrakinden sonra da sorulacak. Çünkü Balkanlar'ın her yerindeki sistem aynı ilkeyle çalışıyor. Önce olur, sonra soruşturulur, sonra unutulur, sonra yeniden olur. Döngü durmuyor.

Kurbanların aileleri için davadan gelen bu teknik ayrıntılar yalnızca ek bir acı. Bir toplum olarak bizim için ise bu, bir iddianame - tek bir disko sahibine değil, böyle olayları önlemesi gereken tüm kurumlara karşı. Ve bu „eğlence" mekânlarını nadiren denetlediğimiz için çıkışsız, izolasyonsuz, plansız mekânlara girmeye devam eden vatandaşlara karşı.