Putin nihayet Zelenski'nin mektubuna yanıt verdi - üstelik bunu Sankt Petersburg'daki ekonomi forumunun kürsüsünden yaptı; sözcüsü mektubu bir gün önce göstermiş olmasına rağmen, onu ancak o gün okuduğunu öne sürdü. Mesele onu ne zaman okuduğu değil, kamuoyu önünde ne söylemeyi seçtiği. Ve en çok acıtan yere vurmayı seçti: meşruiyete.

Zelenski'nin yaşına yönelik göndermesine Putin soğuk bir yanıt verdi: „Benim yaşımda birçok lider görevlerini yerine getiriyor. Mesele yaş değil, insanın ne kadar enerjiye sahip olduğudur." Ve sonra asıl darbe geldi - seçimlere dair. „Seçimler şarttır!" dedi Putin, seçimsiz iktidarda kalmanın bir iktidar gaspı olduğunu ve bunun bir suç teşkil ettiğini ekleyerek.

İroni burada sis kadar yoğun. Rusya'yı yirmi yıldan fazla yöneten ve kalmak için anayasayı değiştiren bir adam, seçimsiz iktidarın „gasp" olduğu dersini veriyor. Seçimler hakkında konuşmaya en az hakkı olan, onlar hakkında en yüksek sesle konuştuğunda - bu bir argüman değil, bir taktiktir. Amaç gerçek değil, amaç rakibi daha yanıt vermeye fırsat bulamadan yutmaktır.

Konuşmanın geri kalanı bir rakam vitriniydi. Rusya nükleer enerjide dünya lideri: „Dünya pazarındaki nükleer santral inşaat projelerinin yüzde 80'inden fazlası Rosatom'un katılımıyla gerçekleştiriliyor", dedi Putin. Ayrıca GSYİH'nin yüzde 2,6'sı kadar bir bütçe açığı - Fransa ve ABD'ninkinden daha küçük - yüzde 2,2 işsizlik ve yıl sonuna kadar yüzde 5,2 beklenen enflasyon ekledi.

Rakamlar gerçek, ama anlattıkları hikâye özenle seçilmiş. Her iktidar, tam da işine yarayan rakamları çıkarmayı ve yaramayanları bir kenara bırakmayı bilir. Putin'in yanıtlamadığı soru, bu tür konuşmalarda her zaman eksik olandır: her şey bu kadar iyiyse, savaş neden hâlâ sürüyor? Balkanlar bu tür konuşmaları ezbere bilir - hikâye rahatsız edici hâle geldiğinde bizim her liderimiz de aynı şekilde rakamları çıkarır.