Resen Belediyesi, bu yıl birinci sınıfa başlayan her çocuk için 5.000 denar tutarında tek seferlik maddi yardım veriyor. Başvuru çağrısı 12 Ağustos'a kadar açık; belediye sınırları içinde beş ilkokul faaliyet gösteriyor ve şu ana kadar 100'den fazla birinci sınıf öğrencisi kayıt yaptırdı.

Hesap basit: tüm önlem için yaklaşık yarım milyon denar. Resen büyüklüğünde bir belediyenin bütçesi için bu önemsiz bir kalem değil, ama bütçeyi çökertecek bir şey de değil.

Beş bin denar ile gerçek fatura

Bir birinci sınıf öğrencisini donatmanın kaça mal olduğunu veliler bilir. Çanta, defter, kalem, beden eğitimi ayakkabısı, çocuk büyüdüğü için geçen yıldan kalmayan kıyafetler. Beş bin denar yaklaşık 80 euro. İyi bir başlangıç ve toplamın tamamı hiç değil.

Ama önlem tam da bu yüzden anlamlı. Her şeyi çözdüğünü iddia etmiyor - ağustosun en zor haftasını, tüm masrafların maaştan önce aynı anda geldiği haftayı karşılıyor.

Her yerde olmayan yerel bir önlem

Göze çarpan tutar değil, böyle bir desteğin çocuğun hangi belediyede yaşadığına bağlı olması. Resen'deki bir öğrenci 5.000 denar alıyor. Komşu belediyedeki öğrenci - oradaki meclisin kararına bağlı.

Bu, yerel yönetimin mantığıdır ve kendi gerekçesi vardır: belediyeler kendi ihtiyaçlarını en iyi bilir. Ama söz konusu zorunlu eğitime başlamak olduğunda, çocuklar arasındaki farkı ihtiyaç yaratmıyor - coğrafya yaratıyor.

Resen somut bir şey yaptı ve bu, çekincesiz söylenmeli. Geriye kalan soru şu: Böyle bir önlem neden kural olmak yerine haber oluyor?