Polis Veles'te bir eve girdi ve 5.500 avroluk bir dolandırıcılığın ganimetinden çok korsan sandığı envanterine benzeyen bir listeyle çıktı: farklı kupürlerde sahte avro banknotları, Sırp dinarları, altına benzeyen sarımsı sikkeler, zirkonlar, halkalar, zincirler, kristale benzeyen boncuklar, birkaç takı kutusu ve cep telefonları.

Arama mahkeme kararıyla yapıldı; arkasında Kriminal Polis Departmanı - Genel ve Şiddet Suçları Sektörü, Ohri Bölge Emniyeti ve Veles Bölge Emniyeti arasındaki koordinasyon var. Şüpheliler, ikisi de Velesli olan A.S. ve D.S.; isnat edilen suçlar Ohri ve Struga'da işlenmiş.

Dekor, servet değil

Bulunanlar üzerinde durmaya değer, çünkü bütün hikâyeyi o anlatıyor. Bunlar değerli eşyalar değil - bunlar dekor. „Altına benzeyen\" sikkeler. „Kristale benzeyen\" boncuklar. Taş yerine zirkon. Bu nesnelerin hiçbiri tek başına pahalı değil; hepsi bir aradaysa birini elinde pahalı bir şey tuttuğuna ikna etmeye yeter.

Klasik dolandırıcılığın bütün anatomisi de budur. Gerçek altına gerek yok - kurbanın yeterince dikkatli bakmadığı birkaç saniyeye gerek var. Yine el konulan cep telefonları çemberi kapatıyor: ilk temas, anlaşma, buluşma yeri.

Dosya tümüyle belgelendikten sonra, kamu savcısıyla koordinasyon içinde her ikisi hakkında gerekli suç duyurusu yapılacak.

5.500 avro canını yakmaya yeter

Rakam, her ay okuduğumuz skandalların yanında küçük duruyor. Ama Ohri ve Struga'da 5.500 avro istatistik değil - birilerinin birikimi. Ve tam da bu yüzden bu tür vakalar nadiren manşete çıkar: skandal olmak için fazla küçük, şaşırtmak için fazla sık.

İki vakanın aydınlatılması somut bir sonuçtur ve söylenmeyi hak eder. Açık kalan soru, polis açıklamalarının kural olarak içermediği sorudur: çeşitli bölge emniyetlerine dağılmış kaç benzer şikâyet bekliyor ve bunlardan kaçı mahkeme kararlı bir aramaya kadar ulaşacak.