Yunan adası denince kafada hemen aynı görüntü yanar: beyaz evler, mavi panjurlar, yel değirmenleri, aynı fotoğraf için sıra bekleyen kalabalık. Syros bu değil. Ve tam da bu yüzden değerli.

Syros Kikladlar'ın kalbinde yer alıyor, ama mimarisi Kiklad değil neoklasik ve Venedik tarzı. Başkenti Ermupoli, Yunan bağımsızlık savaşı sırasında mültecilerce kuruldu - hiçbir şeyi olmadan gelip bugün kendinden çok daha büyük yerlerden daha görkemli duran bir kent inşa eden insanlarca.

Kentin üzerinde iki zirve ve her birinde bir kilise duruyor: Ortodoks „Aziz Nikola\" ve Katolik „Aziz Yorgi\". Katolik olanı, Venedik yerleşiminden sonra 1208 dolaylarında kuruldu ve aralarında 1617'deki bir Osmanlı saldırısının da bulunduğu birkaç yıkımdan sağ çıktı. İki mabet, iki ayin, aynı tepe - ve bunun sorun olmadığı yüzyıllar. Balkanlarda bu cümle neredeyse bilimkurgu gibi duruyor.

Ortaçağ Ano Syros'unu, Dördüncü Haçlı Seferi'nin ardından 13. yüzyılda Venedikliler kurdu ve sokakların düzeni tesadüf değil - labirent bilinçli, korsanlara karşı savunma için yapılmış. Bugün içinde atölyeler, rengârenk kapılar ve rezervasyonsuz, İngilizce menüsüz yemek yenen meyhaneler var.

Kentin alt kısmı 19. yüzyıl parasının hikâyesi. Miaouli Meydanı'na, Alman mimar Ernst Ziller'in eseri olan ve Yunanistan'ın en güzel kamu binalarından sayılan belediye binası hâkim. Hemen yanında, 1864'te açılan ve Milano'daki Scala'dan esinlenen „Apollon\" tiyatrosu var - bugün de gösteriler ve konserler ağırlıyor. Fotoğraflanacak yel değirmeni olmayan adanın bir opera sahnesi var.

Nerede olduğunu en hızlı yemek söyler. Rıhtımda kaparosalata - kapari salatası - servis ediliyor; ardından rezene böreği maratopita, Ege'den taze balık ve gül suyu ile bergamot kokulu lokumlar.

Kini, insanların planladıklarından daha uzun kalmasına yol açan gün batımıyla eski bir balıkçı köyü. Galissas'ın geniş bir koyu ve sığ suyu var - çocuklarla yolculuk ediyorsanız önemli bir bilgi. Agathopes berrak su sunuyor. Posidonia'da ise begonvil ve palmiye bahçeleriyle neoklasik yazlık villalar duruyor; bu adanın tüccarlarının kendilerine zevk lüksü tanıyacak parası olduğu dönemden kalma.

Syros aynı zamanda Kikladlar'ın idari merkezi; yani sezon dışında da yaşıyor - işi, okulları ve çarterler bittiğinde kalan insanları var. Ada ile dekor arasındaki fark budur. Her yaz güneye giden herkes bunu tanır: eylülde de içinde yaşanan bir yer, seni yılda yalnızca üç ay var olan bir yerden başka türlü karşılar.