Tahran, İran'ın güney bölgelerine yapılan Amerikan askeri saldırılarının ardından söylemini sertleştirdi. İran operasyonel komutanlığı „Hatam el-Enbiya"nın sözcüsü İbrahim Zolfaghari, mesajı tamamen doğrudan iletti: „Varili 200 dolardan petrole hazır olun."

Açıklama sadece sembolik değil. Petrol fiyatları anında tepki verdi - Brent saatler içinde %2'den fazla yükselerek varil başına 98 doların üzerine çıktı. Enerji piyasalarındaki tüccarlar İran söylemine tepki vermez; Basra Körfezi'nden kritik petrol ve sıvılaştırılmış doğal gaz sevkiyatlarının geçtiği Hürmüz Boğazı'nın olası blokajına tepki verirler. Piyasanın paniğe kapılması için ciddi bir olay yeterli.

Bağlam neredeyse grotesk. ABD, İran ve üçüncü ülkeler arasındaki Doha görüşmeleri, İran topraklarına yönelik askeri saldırılarla aynı anda sürüyor. Gündem ciddi - İran'ın uranyum stoklarının kaderi, yaptırımların statüsü, dondurulan mal varlıkları. Ama iki devlet, biri diğerine kara üzerinden açıkça vururken İran'ın nükleer programı hakkında nasıl anlaşabilir? Tahran bu paradoksal gerçekliği adres etmeyi - ve onu herkesin hissedeceği bir fiyata dönüştürmeyi - seçti.

Balkanlı sürücü için bu doğrudan bir tehdit. 200 dolarlık petrol bir „Amerikan" sorunu değil - litresi 4 euroluk benzinin fiyatı demek. Dağıtım ağları için, çiftçiler için, yolcular için. Geçen on yılın enerji krizleri, Balkanların fiyatları ilk hisseden, son düşüren bölge olduğunu gösterdi.

Kimsenin yüksek sesle sormadığı soru: 200 dolar gerçek bir tehdit mi yoksa sadece söylem mi? 2024 kışında da 250 ile tehdit etmişlerdi - ama piyasa 95'in biraz altında kaldı. Yine de bu Tahran'ın blöf yaptığı anlamına gelmiyor. Bir füze yarım kıtanın takvimini değiştirmek için yeterli.