Bir müttefik kameralar önünde sana savaşın durma vaktinin geldiğini söylüyorsa, bu bir öneri değildir. Bir mesajdır. Kremlin de tam olarak böyle anladı - bu yüzden birkaç saat içinde reddetti.

Rusya ile Kazakistan arasındaki 22. bölgeler arası işbirliği forumunda, Omsk'taki toplantıda Kazakistan Cumhurbaşkanı Kasım-Cömert Tokayev, kimsenin beklediğinden daha ileri gitti. „Belki de bu çatışmayı dondurma ve İstanbul 2.0 formülüne dönme zamanıdır“, dedi. Genç Rusların ve Ukraynalıların öldüğünü, savaşın her iki ülkenin de karşıtlarına yaradığını ekledi. Aynı zamanda arabulucu olmak istemediğini açıkça belirtti.

Moskova'nın yanıtı hızlı ve fazla diplomatik ambalajsız geldi. Kremlin Sözcüsü Dmitri Peskov, „Kiev'in pozisyonu göz önüne alındığında, bu haliyle bir dondurma imkânsızdır“ açıklamasını yaptı. Ardından bütün mantığı ele veren cümleyi ekledi: „Bizim için temel bir koşul var, hedeflerimize ulaşmalıyız.“

Moskova'nın sözlüğünde „barış“ ne demek

Peskov, Kiev Rusya'nın koşullarını kabul ederse çatışmaların „gün bitmeden“ durabileceğini savunuyor. Bu koşullar, Ukrayna kuvvetlerinin Donetsk, Luhansk, Herson ve Zaporijya'dan çekilmesi ve Ukrayna'nın NATO üyeliği niyetinden açıkça vazgeçmesi. Kiev bunları reddediyor.

Yani barış hemen mümkün, yeter ki taraflardan biri önce uğruna savaştığı her şeyi kaybetsin. Bu bir dondurma değil, daha güzel terminolojiyle bir teslimiyet. Bu kıtada aynı formülü kaç kez duyduk?

Yanıtın kendisinden daha ilginç olan, onu kimin tetiklediği. Tokayev, iç kampanyada puan arayan bir Batılı siyasetçi değil. Kazakistan bir komşu, bir ortak ve ekonomisi Rusya'ya sıkı sıkıya bağlı bir ülke. Böyle bir adres dondurmadan açıkça söz etmeye başlıyorsa, bu, en yakınların sabrının Moskova'ya karşı da inceldiği anlamına gelir.

Kremlin'in elbette her öneriyi reddetme hakkı var. Ama düşmandan gelen bir öneriyi reddetmekle müttefikten gelen bir öneriyi reddetmek arasında fark vardır. İkincisi daha uzun hatırlanır.