Vardarişte çöplüğünde sondaj yapılıyor. Bu yığının altında onlarca yıldır biriken atık gazları toplamak için 22 kuyu açıldı; Üsküp Belediyesi ise mekânın bir gün 300.000 metrekarelik yeşil bir park olacağını duyuruyor. Güzel bir tablo. Sorun şu ki, altında en temel soruya hâlâ yanıt yok: içeride tam olarak ne saklı?

Bütün sondaj kuyularından, gazların miktarını ve bileşimini tam olarak belirlemek için sertifikalı laboratuvarlarda incelenecek numuneler alınması gerekiyor. Kilit ayrıntı: sonuçlar hâlâ yok. Gaz tahliye altyapısı - borular, bacalar, kuyular - tam olarak neyle uğraşıldığı bilinmeden paralel olarak döşeniyor. Önce kazılıyor, sonra öğreniliyor - ciddi çevre projelerinde genellikle tersi yönde işleyen bir sıralama.

Belediyenin şimdilik net yanıt vermediği sorular da var. Arazide jeomekanik testler için görevlendirilen bir şirket çalışıyor, ama bu şirketin tam olarak nasıl seçildiği ve işin tümünün kaça mal olduğu - bu konuda Üsküp Belediyesi'nden bir rakam yok. Söz konusu kamu parası ve yıllardır yoğun nüfuslu mahallelerin üzerinde yanıp tüten bir çöplük olduğunda, „ne kadar olduğunu sonra öğrenirsiniz" yeterince iyi bir yanıt değil.

Kimse Vardarişte'nin tarihe karışması gerektiğini tartışmıyor - bu, çoktan kapatılması gereken onlarca yıllık açık bir kirlilik. Ama gerçek bir çözümle bir temel atma töreni daha arasındaki fark, tam da şu an eksik olan ayrıntılarda yatıyor: sağlam laboratuvar sonuçları, şeffaf bir ihale, net bir fiyat. 300.000 metrekarelik park duyuruda kulağa harika geliyor. Gerçekten filizlenip filizlenmeyeceğini, ancak sondaj kuyularını kutlamayı bırakıp onlardan çıkan sonuçları okumaya başladığımızda göreceğiz.