Yenilen Vucic "saf Hitlercilik" diye bağırıyor, açlık grevinden söz ediyor, teselli için babasının evinde onu Orban bekliyor

Seçimleri kaybetmesinden beş gün sonra Aleksandar Vucic, muhalefet lideri olarak büyük bir röportaj için televizyon stüdyosuna oturdu. Kaderiyle barışmış bir adam gibi başladı: "Kaybetmeyi öğrenmek zorundasınız." Bu uzun sürmedi. Ardından Komintern, Goli Otok, bir "Pol Pot gündemi", Kongoluları kafeslerde tutan Belçikalılar ve bütün akşamı anlatan o cümle geldi: "Saf, saf Hitlercilik, katıksız."

"Hitlercilik" tam olarak nedir

Gerekçe iki polis operasyonu. Vucic'e göre polis, Sırp İlerici Partisi'nin çağrı merkezi bulunan Sremska Mitrovica'daki binasına girdi, Niş'te ise 19 yaşındaki Luka Avramovic'i tripodu ve kamerası olduğu için gözaltına aldı. "Çocuğu babasının önünde tutukluyorsunuz" dedi. Eğer öyleyse bu ciddi bir meseledir ve birinin hesap vermesi gerekir.

Ama hikâyede bir delik var. Öğrenci listesi 140, Vucic'in listesi 104 milletvekilliği kazandı, fakat henüz yeni iktidar yok: 53 sandıkta oylama 1 Kasım'da tekrarlanıyor, yeni Meclis kurulmadı, hükümet oluşmadı. Vucic'in kendisi de "yakında kuramayacaklarını" söylüyor. O halde şikâyet ettiği polislere kim emir veriyor?

Bir şey daha var. Hâkim ve savcıların "görev süreleri olduğu için" değiştirilemeyeceğini anlatıyor, biraz sonra da "devrimci mahkemeler ve savcılıklardan" yakınıyor. Yani bugün devrimci dediği insanlar, o iktidardayken de o koltuklarda mı oturuyordu?

Tabut, bir milyon insan ve açlık grevi

En dramatik bölüm hapishaneden söz ettiğinde geldi. Vucic, 12 saat uyuduğu, rakipleri hakkında kitaplar yazdığı ve her duruşmanın canlı yayınlanmasını istediği bir senaryo kurdu: "yoksa açlık grevi". Greve girerse, dedi, bu sonuna kadardır: tabutu mezarlığa kadar taşımak zorunda kalacaklar, o zaman da sokaktaki "bir milyon insan" onları ezip geçer. "Acı çekmeye hazır bir adamı yenemezsiniz" dedi ve bu kadar kararlı birini tanımadığını ekledi.

Bir hafta öncesine kadar partisi, çoğunluğu ve ekranları vardı. Şimdi kendi tabutunun sahnesini kendisi yazıyor.

Orban babasının evinde

"Hâlâ kaçacağımı umuyorlar" dedi Vucic ve geniş ailesinden kimsenin ülkeyi terk etmediğini vurguladı. Sonra bir misafir duyurdu: bugün özel ziyaret için babasının evinde Viktor Orban'ı bekliyor. Orban da iktidarı kaybetti ve şimdi Macar muhalefetinin lideri, Vucic ise onu örnek gösteriyor: ona göre yüzde 16-17'ye düşürülmüştü, şimdi yüzde 23'te.

Makedonlar için Orban ismi başka bir çağrışım da yapıyor: Macaristan onun yönetiminde 2018'de Nikola Gruevski'ye sığınma hakkı verdi. Kaçmayacağını anlattığın bir akşam için ilginç bir misafir.

Kanıtsız iddialar

Gerisi bilinen repertuar. Öğrencilere "bir dağ para" akmış, kimden - söylemedi. Biri sosyal medya kanallarını daraltmış, bu yüzden kampanyanın son haftasında 5.000 beğeniye bile ulaşamamış, seçimden sonra ise 60.000 olmuş. Beş günde üç fabrika Sırbistan'dan ayrılacağını açıklamış - hangileri, söylemedi. Kanıtı varsa, şimdi göstermenin tam zamanı.

Televizyon ayrı bir bölüm. "14 yılda diktatör Vucic tek bir televizyon kapatmadı" dedi kendisiyle alay ederek ve bir televizyonun kapatılmasının kendi insanlarını sokağa dökeceği uyarısında bulundu. Aynı zamanda kamu yayıncısının aile bayramı slavada ondan bir saniye bile göstermemesinden yakınıyor. Kamu yayıncısı bu günlerde geçmişi için izleyicilerden özür diledi, müdire de ayrıldı. Yıllarca kime hizmet ettiğini Vucic söylemedi.

Lider düşünce devlet de düşer

Sonunda standart Balkan sözlüğü de geldi. Milan Radoiçiç'in Priştine'ye teslim edilmesi "Sırbistan'ın varlığının sonu" ve Kosova'nın hukuken tanınması anlamına gelirmiş. Voyvodina'ya daha fazla özerklik "Hırvat arzusuymuş". Mücadele olmadan "kapıyı kapatıyoruz, ışığı söndürüyoruz ve devletimizin sonu geliyor". Balkanlar bu sahneyi ezbere bilir: Lider düşünce birden devlet de tehlikeye girer. Bu gerçekten öyle mi, yoksa sadece liderin işine mi geliyor?

Vucic geri dönme planı olmadığını, yalnızca "terörle mücadele etme" planı olduğunu söylüyor. Başkalarının süresini de şimdiden hesaplamış: izleyicilerden ekonominin "iki yıl sonra, iktidardan düştüklerinde" nasıl olacağını hatırlamalarını istedi. Bunu veda olarak okuyan, dikkatli izlememiş demektir.