„Seçimleri kaybedersek oyları yine ben sayacağım. Kazanırlarsa aynı akşam onları tebrik edeceğim ve iktidara mümkün olan en kötü insanların geldiğini söyleyeceğim. Onlara meydan okurcasına güleceğim - tutukevinden, hapishaneden ve mezardan.”

Bunu Aleksandar Vuçiç, devlet televizyonunda, kendi olası seçim yenilgisi hakkında söyledi. Bu, görevi barışçıl biçimde devretmeyi planlayan bir adamın sözü değil. Bu, çoktan tutukluluğu düşünen ve bundan korkmadığını herkesin duymasını isteyen bir adamın sözü.

Seçimler geliyor, hem de yakında

Vuçiç, parlamento seçimlerinin büyük olasılıkla ekimde, cumhurbaşkanlığı seçimlerinin ise belki 2026 aralık sonunda ya da 2027 ocakta yapılacağını duyurdu. Sırp İlerici Partisi kaybederse ülkeden kaçmayacağını öne sürüyor. Ayrıca kendi listesinin öğrenci listesinden belirgin biçimde daha genç olacağını iddia ediyor.

Bağlam takvimden daha önemli. Sırbistan aylardır protestolarda; 2024 kasımında Novi Sad'daki tren istasyonunun sundurması çökeli ve 16 kişiyi öldüreli beri. Göstericiler o günden bu yana aynı şeyi söylüyor: bu bir kaza değildi, betona dökülmüş yolsuzluktu. O sundurmadan, şimdi kendi seçim listesi olan bir hareket doğdu.

Peki iktidarın yanıtı? Devlet medyası öğrenci listesinin adaylarını sistematik olarak hedef alıyor. Programı değil - insanları.

„Sen de kimsin be?”

İktidar 10 Temmuz'da „Sen de kimsin be?” adlı bir yolsuzlukla mücadele portalı açtı. Kendi rakamlarına göre üç haftada 10.000 ihbar ve bunların yaklaşık 3.500'üne yanıt. Yani: yolsuzluk yüzünden protesto edilen iktidar, yolsuzluk ihbarı için bir portal açtı ve adını sokak kavgasından çıkmış bir replik gibi koydu.

Bir iktidar portalından yapılan 10.000 ihbarın, o sundurmanın altına imza atanlara ulaşacağına gerçekten inanan var mı?

Suçlu olarak Batı

Vuçiç bu röportajda da alışıldık adresi işaret etti. Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri'nin „Sırbistan'da hukuk düzenini çiğneyecek, insanları öldürecek ve yasadışı biçimde tutuklayacak kişileri ödüllendirdiğini” savunuyor. Bu kolayca tanınan bir retorik - iç baskı arttığında dış suçlu piyasadaki en ucuz savunmadır.

Ayrıca „Tanrı'dan, tarihin yargısından ve kendi halkının yargısından” başka hiçbir şeyden korkmadığını söyledi. Üç merci ve hiçbiri Belgrad'daki bir mahkeme değil.

Bu neden sınırın bu tarafı için de önemli

Sırbistan seçim yılına, hapse girme ihtimalini açıkça dile getiren bir cumhurbaşkanıyla, on altı ölünün üzerinden yükselmiş bir hareketle ve parti aracına dönüşmüş devlet medyasıyla giriyor. Bu bir iç Sırbistan meselesi değil - bölgenin en büyük siyasi makinesinin kırılma noktasına doğru gitmesi.

Balkanlar bu sahneyi ezbere bilir: oyları kendi sayacağını söyleyen bir iktidar, bir trajediden doğan bir muhalefet ve kimi zaman ortak kimi zaman savunucu olan bir Batı. Fark şu ki bu kez her şey kameralar önünde söylendi, satır aralarını okumaya gerek kalmadan.

Ekim yakın. Seçimlerden aylar önce verilmiş, tutukluluk ve mezardan söz eden bir demeç ise genellikle şaka değildir - seyirciyi hazırlamaktır.