Yedi yıl boyunca Xi Jinping Kuzey Kore sınırını geçmedi. Bu kez geçti - ve bu, herhangi bir resmi belgeden daha güçlü bir mesaj. Çin Devlet Başkanı, Pekin'in elinden kayan nüfuzu açıkça geri kazanmak istediği bir anda, Kim Jong Un ile görüşmek için Pyongyang'a gitti.

Pekin'in kaygısının nedeni açık: son dönemde Kuzey Kore, Moskova ile askeri ve ekonomik bağlarını önemli ölçüde derinleştirdi. Çin başka yöne bakarken, Rusya ile Pyongyang, Pekin'de eski bir müttefiki kaybetmek gibi görünmeye başlayan bir noktaya kadar yakınlaştı. Çin ise kendi arka bahçesinde üçüncü olmak istemiyor.

Zamanlama ayrıca ilginç. Görüşme, Kim'in ülkesinin nükleer cephaneliğinde „üstel bir genişleme" ilan etmesinin ardından geliyor - her Batı başkentinin tedirginlikle okuduğu bir ifade. İzole bir devlet açıkça daha fazla atom silahından söz ederken, arkasında hem Moskova hem Pekin dururken, Asya'daki güç haritası dünkü gibi görünmüyor.

Balkanlı okur bu tür sahneleri tarihten tanır. Büyük güçler, daha küçük ama stratejik açıdan önemli bir oyuncu üzerinde kimin daha fazla nüfuza sahip olacağı için yarıştığında, o küçük oyuncu birden seçme - ve fiyatları yükseltme - gücüne kavuşur. Kuzey Kore bugün tam da bunu yapıyor: Moskova ile Pekin'in arasında oturup kimin daha fazla teklif edeceğine bakıyor.

Xi ile Kim'in kapalı kapılar ardında tam olarak ne konuştuğu açıklanmadı - muhtemelen açıklanmayacak da. Ama Çinli liderin yedi yıl sonra yeniden Kuzey Kore toprağına ayak basması imgesinin kendisi yeterince şey söylüyor. Jeopolitikte, kimin nereye ve ne zaman gittiği, çoğu zaman söylediği şeyden daha önemlidir.