Shtatë vjet Si Xhinping nuk e kishte kaluar kufirin drejt Koresë së Veriut. Këtë herë e kaloi - dhe kjo është një mesazh më i fortë se çdo dokument zyrtar. Presidenti kinez shkoi në Phenian për takim me Kim Xhong Un, në një moment kur Pekini qartazi do ta rikthejë ndikimin që i ka rrëshqitur nga duart.

Arsyeja e shqetësimit të Pekinit është e qartë: në periudhën e fundit Koreja e Veriut i ka thelluar ndjeshëm lidhjet ushtarake dhe ekonomike me Moskën. Ndërsa Kina shihte mënjanë, Rusia dhe Pheniani u afruan deri në një pikë që në Pekin filloi të dukej si humbje e një aleati të vjetër. E Kina nuk do të jetë e treta në oborrin e vet.

Koha është edhe më interesante. Takimi vjen pasi Kim njoftoi një „zgjerim eksponencial" të arsenalit bërthamor të vendit të tij - një formulim që çdo kryeqytet perëndimor e lexon me siklet. Kur një shtet i izoluar flet hapur për më shumë armë atomike, e pas tij qëndrojnë edhe Moska edhe Pekini, harta e fuqisë në Azi nuk duket si dje.

Lexuesi ballkanas i njeh skena të tilla nga historia. Kur fuqitë e mëdha garojnë se kush do të ketë më shumë ndikim mbi një lojtar më të vogël, por strategjikisht të rëndësishëm, ai lojtar më i vogël befas fiton fuqinë të zgjedhë - dhe t'i ngrejë çmimet. Koreja e Veriut sot pikërisht këtë bën: rri mes Moskës dhe Pekinit dhe shikon kush do të ofrojë më shumë.

Çfarë saktësisht i thanë Si dhe Kim pas dyerve të mbyllura, nuk është bërë publike - dhe ka gjasa as të mos bëhet. Por vetë pamja e udhëheqësit kinez që pas shtatë vjetësh sërish vë këmbën në tokën veriokoreane thotë mjaftueshëm. Në gjeopolitikë, kush udhëton ku dhe kur, shpesh është më e rëndësishme se ajo që do të thotë.