Mecliste yargı ve savcılık hizmeti için hazırlanan yasa tasarıları tartışıldı - iktidarın ve muhalefetin yalnızca tek bir konuda aynı tarafta buluştuğu bir tartışma: yasaların bu haliyle işe yaramadığı.

Katılımcıların bir kısmı, tasarıların geri çekilip baştan hazırlanmasını istiyor ve değişiklik olmazsa yargıda olası bir genel grev konusunda bile uyarıyor. Eleştiriler sertti: „Bu tür yasalarla yargıda çalışanlar cezalandırılıyor ve susturuluyor", tasarı sahiplerine yöneltilen mesajlardan biriydi.

Mahkemeler ve savcılıklar için yapılan yasalar, onları uygulaması gerekenlerde bile direnç doğuruyorsa, bu göz ardı edilemeyecek bir sinyaldir. Yargı reformları yıllardır ülkenin Avrupa yolu için anahtar olarak duyuruluyor - ama hâkimlerin ve savcıların kendisini korkutan bir reform, reform değil, başka bir şeydir.

Geriye kalan soru, bu yasaların kime hizmet ettiğidir. Amaç bağımsız bir yargıysa, içindekiler neden korkuyor? Ve gerçek mesaj „sus ve dinle" ise, o zaman reform kelimesi çok daha eski bir şeyin üzerine örtülmüş kibar bir örtüdür - iktidarın, kendisini yargılaması gerekenlerin üzerinde de elini tutma çabası. Tartışma bitti, yasalar masada kalıyor - ve eleştirinin bir anlam taşıyıp taşımadığı tam da orada görülecek.