Bir yıldırım, on beş hektar. Dün Staro Nagorichane belediyesindeki Makresh köyü yakınında anızın, kuru otun ve alçak ormanın küle dönmesi için bu kadarı yetti. Kimse izmarit atmadı, kimse lastik yakmadı, kimse tarlasını temizlemek için ateşe vermedi. Sadece yıldırım düştü - ve arazi o kadar kuruydu ki gerisini kendi tamamladı.

Söndürme 15:10'dan 19:55'e kadar sürdü. Neredeyse beş saat. İki itfaiye aracı ve altı itfaiyeciyle. Staro Nagorichane'deki Bölgesel İtfaiye Birimi'nin on beş hektarlık bir yangına karşı koyabileceği her şey bu. Neyse ki köyden iki kişi de yardıma geldi - itfaiyeci olmayan, ekipmanı bulunmayan ve bunun için kimsenin para ödemediği iki adam, ama ateş avlularına yaklaştığı için dışarı çıktılar.

Altı artı iki. Sekiz kişi. Hesap, on beş hektar rakamının yanına koyduğunuzda acımasız.

İtfaiye biriminden, yangının tamamen kontrol altına alındığı ve söndürüldüğü, yeniden alevlenme tehlikesi bulunmadığı bildiriliyor. Bu iyi bir haber ve net söylenmeli: ekip işini yaptı. Soru onlarla ilgili değil.

Soru, bir dahaki sefere yıldırım aynı anda iki yere düştüğünde ya da köyden uzak, kürekli iki gönüllünün bulunmadığı bir araziye düştüğünde ne olacağı. Bu yüksek sıcaklık mevsimi daha yeni başlıyor, yetkililer ise şimdiden vatandaşlara dikkatli olmaları çağrısı yapıyor - doğru, ama vatandaşın hiçbir rolünün olmadığı bir olayda biraz da ironik. Yıldırım çağrı okumaz.

Kuru bitki örtüsü, kıvılcımı felakete çeviren şeydir ve o kuruluk sır değil. Her temmuz biliniyor. Havada asılı kalan soru: iki araçlı bir birim, müdahalelerden biri „yeniden alevlenme tehlikesi yok” sözleriyle bitmemeye başlamadan önce böyle kaç tanesini kaldırabilir?