Париз, Барселона, Лион, Амстердам, Љубљана, Дубаи, Мадрид, Стокхолм, Келн, Бари, Прага, Ларнака, Неапол, Будимпешта, Алгеро на Сардинија и Палермо на Сицилија. Од Охрид – Истанбул, Базел, Ларнака, Мадрид, Штутгарт, Бари, Стокхолм, Катовице, Вроцлав, Милано, Братислава и Виена.

Вкупно 28 нови авиодестинации, воведени од доаѓањето на оваа власт. Бројката ја соопшти пратеничката на ВМРО-ДПМНЕ Лидија Петкоска, на прес-конференција.

„Воздушната поврзаност е важна за секоја модерна и развиена држава. Таа значи полесно патување за граѓаните, повеќе можности за туризмот и бизнисот и поголема отвореност на Македонија кон Европа и светот“, изјави Петкоска.

Списокот навистина е добар. За држава со два аеродрома и население помало од многу европски градови, дванаесет директни линии од Охрид не се маркетинг – тоа е реална промена за секој што досега патувал преку Софија, Солун или Белград.

Но што недостига во соопштението

Бројот на дестинации е една метрика. Не е единствената. Колку од тие линии летаат целогодишно, а колку само во сезона? Колку од нив се субвенционирани и со колку пари од буџетот? По која цена патува просечниот патник, и дали таа цена паднала откако линијата е воведена?

Ниту едно од овие прашања не се одговара со листа градови. А токму тие се разликата помеѓу поврзаност и прес-конференција.

Петкоска посочи дека новите линии олеснуваат патување за работа, образование и туризам, како и посета на семејствата што живеат надвор од земјата. Тоа е точно – и е најсилниот аргумент во целата приказна, затоа што најголем дел од сообраќајот на македонските аеродроми и понатаму се луѓе што одат и се враќаат, а не туристи што доаѓаат.

Кога следниот пат ќе се објавува бројка, вреди да се објави и втората: колку луѓе всушност полетале по секоја од тие линии.