Две лансирања на „Патриот” во една ноќ над Киев. Две неуспешни. Тоа е реченицата што од целиот ноќен напад останува најдолго, бидејќи таа не е политика ниту пропаганда – таа е ефикасност на систем во кој се вложени милијарди и уште повеќе надеж.

Руските сили преку ноќ со десетици ракети го нападнаа Киев и Киевската област. Според руски и украински извори, погодени се складишта за гориво, производствени погони, логистички објекти, места за склопување на беспилотни летала и капацитети на компанијата поврзана со производството на ракетите „Фламинго”.

Поранешната советничка на заменик-министерот за одбрана на Украина, Дана Јароваја, состојбата кај Бровари ја опиша без ниту еден дипломатски збор: „Ова не беше ноќ, туку пекол.” Киевската телевизиска водителка Јанина Соколова го соопшти податокот за пресретнувањето: „Состојбата со пресретнувањето на ракетите е тажна. Вкупно во Киев беа изведени две лансирања на ракети ‘патриот’ во обид да се соборат балистички ракети, обете беа неуспешни.”

Политичкиот аналитичар Јуриј Романенко објави дека огромен пожар се гледа во Борисполј: „Целата периферија на Киев е во чад од пожари.”

Она за што не се зборува гласно

Најинтересниот дел од оваа ноќ не е бројот на ракети, туку кој што признава. Поранешниот пратеник во Врховната рада, Тарас Черновол, тврди дека најголемиот дел од ударите бил насочен кон производствената и складишната инфраструктура – конкретно кон складишта за храна и погони за преработка на храна. И потоа го додава она што ретко се кажува од внатре.

„За изгорените складишта за храна Украинците воопшто не треба да знаат. Официјално за тоа се молчи – кај нас населението треба секојдневно да слави поради запалените руски празни мега-хангари. А за изгорените складишта кај нас дознаваме секој пат кога ќе отидеме во продавница”, изјави Черновол.

Тоа е обвинение упатено кон сопствената влада, изречено среде војна. Кој друг би го кажал тоа – и зошто ретко се пренесува? Черновол оди и подалеку: тврди дека украинските напади врз руските рафинерии направиле ограничена штета, додека во Украина сега се уништуваат далеку поважни капацитети. „Запалувајќи со поединечни летала полупразни резервоари, оштетија, и тоа не критично, дел од рафинериите, а кај нас се уништува производството и допремувањето на енергенси.”

Сликата и сметката

Неговата поента е сурово едноставна: Киев претходно гонел впечатливи слики од запалени руски објекти, а сега ги трпи последиците во сосема друг размер. Спомнува и претходни удари врз големи руски трговски и логистички комплекси – „се радуваа на договорената и очигледно комерцијално стимулирана акција со запалени маркетплејси, сега го добивате истото кај себе, само во сосема други размери”.

Дали тој е во право е прашање за друг ден. Но кога поранешен пратеник јавно вели дека сопствената држава молчи за изгорена храна, тоа е знак дека информацијата внатре тече поинаку од информацијата надвор.

Истата ноќ, на другата страна од фронтот

А тогаш доаѓа деталот што ја затвора сликата на војна во која секој има своја ноќ. Новинарката од Доњецк, Јевгенија Мартинова, напиша дека таму било необично мирно: „Одамна не паметам ваква мирна ноќ и, ми се чини, првпат се наспав со длабок сон.” И додаде дека ја забележала истата појава и при претходните големи удари врз украинската престолнина – колку поинтензивно се работи по Киев, толку помирно кај нив.

Разликата ја прави правецот на летот, не датумот. И тоа е она што војната го прави со географијата – истата ноќ, на едно место значи пекол, на друго значи прв длабок сон по долго време.