Личниот тренер на Марго Роби вели нешто што целата фитнес индустрија живее од тоа да не го каже гласно: не постои програма што работи вечно. Дејвид Хигинс, кој ја подготвувал актерката и за снимањата, објаснува дека секоја сесија ја прилагодува според тоа како се чувствува таа тој ден. Некогаш е сила, некогаш е пилатес со реформер, некогаш е помало оптоварување. Планот постои, но не е свет.

Ова директно се судира со најпродаваната идеја во индустријата, а тоа е дека постои една вистинска програма што треба да ја купиш и да ја повторуваш. Повторувањето е неопходно, особено на почетокот. Телото му треба време да го научи движењето, да добие сила и да почне да покажува промена. Но истата табела со истата тежина и истите повторувања, месеци по ред, во еден момент престанува да биде барање за телото.

Кога стимулот престанува да биде стимул

Физиотерапевтката Инес Хименез, основачка на студио за барре тренинзи, го објаснува тоа без замајување: „За да се постигнат промени во телото, треба да му се даде време и да се повторуваат определени стимули. Нема да добиеме нозе на балерина затоа што сме отишле еднаш на барре. Телото има потреба од процес на адаптација и постојаност.” Дотука сè е како што пишува во секој водич.

Проблемот доаѓа подоцна. „Ако цел месец секој вторник ги правиме точно истите вежби за рамења, со иста тежина и исти повторувања, ќе дојде момент кога тој стимул ќе биде помалку баран за телото”, вели таа. Решението не е драматично: малку повеќе тежина, неколку повторувања повеќе, скратен одмор, поинтензивно темпо или едноставно друго движење. Ништо од тоа не бара нова претплата.

Телото, не календарот

Хигинс тврди дека секогаш прашувал како се чувствува актерката пред да одлучи што ќе работат тој ден. За Хименез тоа има целосна смисла: „Не сите луѓе имаат исти потреби ниту реагираат исто на еден тренинг. Треба да се земе предвид која е нашата цел, нашето ниво и нашата физичка способност, но и како сме тој ден.” Одморот, стресот, исхраната и обемот работа го менуваат учинокот целосно.

Тука доаѓа и делот што кај нас се повторува во секоја теретана: убедувањето дека мускулната треска е доказ за добар тренинг. „Да имаш треска откако си вовел нов стимул може да е нормално, но да трпиш многу силна треска постојано не треба да стане цел. Ако телото не се опоравува, треба да му се даде повеќе време или да се намали интензитетот”, вели физиотерапевтката. Постојаниот замор, тешкото опоравување, падот на учинокот и болките што не поминуваат се знаци дека оптоварувањето не е соодветно.

Нејзиниот последен совет е најмалку атрактивен и најкорисен: техниката пред интензитетот. „Многупати сакаме да земеме преголема тежина затоа што мислиме дека така ќе постигнеме резултати побрзо, но ако ја губиме техниката, непотребно го зголемуваме ризикот од повреда.” Напредок се гради со малку повеќе повторувања, малку подолго време под оптоварување или малку повеќе килограми, но само кога движењето е совладано.

За време на снимањето на еден филм Марго Роби тренирала пет дена во неделата кога било можно, а кога распоредот дозволувал само половина час, сесијата се прилагодувала. Тоа е целата поента. Не постои совршена недела, постои недела што се повторува. А ако некој ти продава програма што ветува резултати без ниту еден прилагодувачки момент во неа, тој ти продава хартија, не тренинг.