Дваесет и една годишна државјанка на Шведска дошла во Охрид на летување. Ноќта меѓу 8 и 9 август завршила во ноќен клуб. На 10 август во 14:35 часот таа влегла во СВР Битола и пријавила дека врз неа е извршена обљуба. Четири часа подоцна, во 18:30, полициски службеници од СВР Охрид уапсиле К.С. од Велес.

Тој е задржан. По целосно документирање на случајот, МВР најавува дека против него ќе биде поднесена соодветна пријава.

Тоа се фактите, и намерно се изнесени вака – без придавки. Постапката е во тек, обвинение сè уште не е подигнато, а човек има право да се брани од претпоставка на невиност. Но постои дел од оваа приказна за кој веќе смееме да зборуваме.

Четири часа од пријава до апсење

Девојката пријавила во Битола, апсењето го извршил Охрид, и меѓу двете поминале околу четири часа. За полициска реакција во случај каде осомничениот не е фатен на дело, а жртвата е странка што не го зборува јазикот, тоа е брзо. Тоа заслужува да се каже, зашто кога полицијата работи бавно тоа го пишуваме секој пат.

Прашањето што доаѓа потоа е потешко: што ќе се случи со случајот откако ќе излезе од насловите. Тука е слабата точка на секој ваков предмет во Македонија – не апсењето, туку она што следува во наредните месеци, кога веќе никој не прашува докаде е.

Охридското лето и она што не влегува во промотивните видеа

Охрид оваа сезона се продава како европска дестинација – концерти, клубови, странски гости, полни хотели. Тоа е точно и е добро за градот. Но туристичка дестинација со ноќен живот носи и обврска што ретко се спомнува во буџетите за промоција: капацитет да ја заштити гостинката во четири наутро исто како што ја пречекува во дванаесет напладне.

Гостинка која пријавува кривично дело во странска земја има една дополнителна пречка што домашен граѓанин ја нема – јазик, непознат систем, авионски билет што ја чека. Колку од таквите пријави воопшто стигнуваат до шалтер?

Во овој случај стигна. Осомничениот е приведен, случајот се документира и ќе продолжи по редовна постапка. Она што ќе го покаже вистинскиот однос на институциите не е соопштението од вчера, туку дали за шест месеци некој ќе биде во состојба да каже во која фаза е предметот – без да мора да го бара тоа од новинар.