Кога германски автомобилски гигант им кажува на своите работници „работете повеќе за иста плата“, тоа веќе не е преговарање – тоа е ултиматум со рок. А кога во истата реченица се спомнува и затворање на погони, тогаш станува јасно дека моделот кој децении беше синоним за сигурна работа во Европа, почна да пука.

Раководството на Мерцедес-Бенц предупреди дека е можно затворање на два свои погона во Германија ако не се постигне договор за намалување на трошоците. Пораката ја пренесе Михаел Шибе, членот на управата задолжен за производство, на собир на вработените во Зинделфинген кај Штутгарт. Портпарол на компанијата ја потврди изјавата – значи не е протурен глас, туку официјална позиција.

Што точно рече

„Нашата јасна цел е да ги задржиме сите локации во Германија. Но за да го постигнеме тоа, мораме да се договориме за мерки за намалување на трошоците прифатливи за сите. Ако не успееме, ќе бидеме принудени да затвориме еден погон за каросерии и еден за погонски склопови“, рече Шибе. Забележете ја конструкцијата: целта е да се задржи сè, но условот е работниците да попуштат. Одговорноста е префрлена уште пред да почнат вистинските преговори.

Кризата може директно да удри неколку клучни индустриски комплекси. Возила се склопуваат во Зинделфинген, Растат и Бремен, а компоненти и погонски системи се произведуваат на уште седум локации низ земјата, меѓу кои Берлин, Хамбург и Унтертиркхајм.

175.000 луѓе на 280 места

Соопштението падна токму кога низ германската автомобилска индустрија течеа масовни протести. Околу 175.000 работници протестираа на 280 локации, меѓу кои Штутгарт, Волфсбург, Инголштат и Минхен, барајќи сигурност на работното место од производители како Фолксваген и Мерцедес – податок што го соопшти моќниот синдикат ИГ Метал.

Како дел од штедењето, Мерцедес лансираше она што самиот го нарекува „офанзива за продуктивност“ и формално им предложи на работниците во германските фабрики подолго работно време за истите примања. Јазикот е внимателно избран: „офанзива за продуктивност“ звучи како стратегија, а всушност опишува повеќе часови за исти пари.

Останува прашањето кое ниту Шибе ниту синдикатот не го поставија гласно: ако компанија со ваква големина бара подолго работно време за исти пари, што им останува на помалите фирми кои зависат од нејзините нарачки? Одговорот обично не се објавува на собир во Зинделфинген – тој доаѓа тивко, низ раскинати договори.

А самата реченица „работете повеќе за иста плата“ е формулација која секој што некогаш работел во смени ја препознава веднаш, без разлика на кој јазик е кажана. Разликата е само во тоа дали има синдикат што ќе изведе 175.000 луѓе на улица – или не.