„Тоа не е моја работа.“ Пет збора, изговорени на 16 март 2025 година пред влезот на кочанската дискотека „Пулс“, денеска се едни од најтешките што се слушнаа во салата на Основниот кривичен суд во Скопје. Ги изговорил, според сведочењето, полициски службеник во униформа. Бил замолен да помогне повредено момче да се качи во автомобил за да го однесат во болница.

Судскиот процес против 13 полициски службеници, обвинети за тешки дела против општата сигурност, вчера почна одново. Не поради нов доказ и не поради нова обвинителна теза, туку поради промена во составот на судечкиот совет. Едноставно, сè што беше изведено дотогаш се брише и се почнува од првата страница. За судот тоа е процедура. За родителите што седат во таа сала, тоа е уште еден круг.

Сведоците што истапија таа вечер биле во клубот. Еден студент од Кочани раскажа како го нашол својот другар надвор, со повредено колено, како го однел до болница и како се вратил назад во дискотеката за да помага. Тогаш побарал помош од полицаецот. Друг сведок раскажа како ѕидот му паднал врз главата, како го извлекол пријател, и како по сето тоа наишол на истиот одговор. Трета сведочка опишала како, барајќи го својот татко, ѝ било заканувано со апсење.

Што точно се суди тука

Обвинението тврди дека тие 13 полицајци, кои таа вечер вршеле контрола во клубот, не ги презеле мерките што биле должни да ги преземат – пред сè, не спречиле палење нерегистрирана пиротехника на бина во затворен простор со публика. Контролата била таму. Пиротехниката исто така била таму. Ова е разликата меѓу присуство и надзор, и токму таа разлика е предметот на обвинението.

Одбраната, преку адвокатот Александар Петрески, тврди дека исказите на сведоците се нејасни и меѓусебно противречни и дека обвинението нема конкретен доказ. Тоа е легитимна одбранбена позиција и таа има право да биде изнесена. Но противречноста меѓу исказите на луѓе што бегале од запален клуб не е иста работа како противречност меѓу исказите на сведоци на сообраќајна несреќа – и судот ќе мора да го одмери токму тоа.

Постапката со судијката Фанка Јанчулева Михаиловска продолжува на 13 октомври. Тоа значи дека ќе поминат уште три недели пред следното сведочење, во процес што пред неполн месец беше вратен на почеток.

Родителите на загинатите бараат едно: одговорност. Не жалби, не соопштенија, не ветувања за системски пристап. Одговорност со име, презиме и правосилна пресуда. Осумнаесет месеци по таа ноќ, судот сè уште ја чита првата страница.