Една средба. Две знамиња. Една американска амбасадорка. Еден градоначалник. И една многу долга листа на работи „за кои се разговарало” – но без ниту еден конкретен договор, документ или обврзувачки заклучок.

Градоначалникот на Прилеп Дејан Проданоски вчера ја прими вршителката на должност амбасадор на САД, Никол Варнс, во рамки на нејзината посета на градот. Според официјалното соопштение од Општината, темите биле: нов Генерален урбанистички план, образование, манастирски туризам, природни убавини, обиколници „Исток” и „Запад”, меѓународна соработка, и – за заокружување – „потврдена добрата соработка и партнерските односи меѓу Македонија и Соединетите Американски Држави”.

Шест теми за околу еден час – бидејќи и амбасадорот и градоначалникот имаат и други обврски. Што значи дека секоја тема е „допрена” за десет минути. Тоа е средба за фотографирање, не за работа. И тоа е сосема нормална реалност на дипломатијата на ниско ниво – но прашањето е зошто секоја таква средба се претставува како значаен меѓународен настан.

Прилеп навистина има потреба од нов ГУП – актуелниот веќе не одговара на територијалните, демографските и инфраструктурните реалности на „територијално најголемата општина во државата”. Прилеп има и потреба од обиколници – сообраќајот низ центарот е проблем со децении. Но за тоа не е потребен американски амбасадор. За тоа е потребно општината да го заврши процесот, да добие средства, и да прави. Што се очекува да придонесе амбасадорот Варнс конкретно?

Одговорот не е во соопштението, бидејќи во соопштенијата од вакви средби никогаш не пишува конкретно ништо. Тоа е жанрот: општи теми, добри намери, потврдена соработка. Граѓаните на Прилеп после оваа средба добиваат точно толку обиколница, толку нов ГУП, толку нови работни места, колку имале и пред неа: ништо. Но имаме фотографија, имаме знамиња, имаме „значајна меѓународна тема” во соопштението на општината.