Денеска Михалис Рокас, амбасадорот на Европската унија во Македонија, ги посетува Крушево и Битола – двете градови низ еден ден, со класична агенда: средби со градоначалници и советници, разговор со граѓанското општество, отворен дијалог со граѓаните, и вечерен концерт во Битола за Денот на Европа.

Во Крушево, тонот е „европско добредојде”. Состаноци со Нико Чонески, градоначалникот, и членовите на советот. На маса – „ефектите од процесот на пристапување кон ЕУ” и конкретни резултати од европската финансиска поддршка. Преводот на дипломатскиот говор: EU дава пари за инфраструктура, ние ги броеме.

Битолскиот дел е „Денот на Европа” – концерт пред Офицерскиот дом. Бендот Funk Shui и ДЈ Дејан Декс. Програма под мотото „Нашата Европа. Посилни заедно“. Тоа е симболика без многу нијанси.

Но интересното е тајмингот. ЕУ амбасадорот не патува низ македонски градови без причина и без интерес. Со францускиот вето, со бугарските услови, со уставните измени кои сè уште се во дилема – односите ЕУ-Македонија се во период каде секоја посета е политичка изјава. „Крушево и Битола” е јасна порака до западна Македонија: сè уште сте важни за нас, иако Брисел изгледа далечен.

Дали тоа е доволно? За балкански контекст, не. ЕУ амбасадори патуваат низ Албанија, Северна Македонија и Црна Гора многу почесто во последниве две години отколку низ Хрватска – која веќе е членка – и тоа не е случајно. Тоа е знак дека Брисел сака да го одржува моменутумот, иако реалниот процес е блокиран. Ние ги гледаме амбасадорите. Ги слушаме за „заедничка иднина”. И сè уште чекаме на врата.

Финална нота – „Нашата Европа. Посилни заедно” – мото кое преведено од ЕУ-јазик значи „знаеме дека сè уште не сте дел, но патуваме заедно во ваше име“. Тоа е порака која по 20 години чекање во редица почнува да звучи познато.