Солитер, розета, тресиљо, полуалијанса. Тоа се имиња што кај нас ретко се изговараат наглас, а речиси секој веридбен прстен во излогот припаѓа на некоја од овие категории – и разликата меѓу нив не е декоративна, туку конструктивна.

Двајца што се занимаваат со тоа професионално ја објаснуваат поделбата: Пилар Лобато, која води работилница за антички накит, и Хавиер Фернандес, гемолог и проценувач.

Солитерот е најкласичниот избор и не се менува со децении – еден централен камен, обично природен дијамант во брилијантен рез, и ништо што го одвлекува вниманието. Целото значење е концентрирано во едно место.

Солитер со орла е истиот прстен со венец од ситни дијаманти околу централниот камен. Тоа не е само украс: венецот го зголемува сјајот и оптички го прави централниот камен со поголем дијаметар отколку што е. Кој сака поголем ефект без поголема цена, го бара точно тоа.

Тресиљо има три камења – минато, сегашност и иднина на парот, а во едно друго толкување родители и дете. Симболичката тежина му е најголема од сите. Цената на еден таков модел се движи околу 5.630 евра.

Синкиљо носи пет порамнети камења и историски бил врзан за големи прослави. Полуалијансата е еден ред дијаманти и специјалистите ја опишуваат како основен, но многу елегантен избор – модел од позната куќа е 4.950 евра.

Ту&Јо има два спротивставени камења, обично дијамант и бисер, што ги претставуваат двајцата – еден од најромантичните дизајни во историскиот накит, а во оваа селекција и меѓу поприфатливите, 990 евра. Око на еребица е ар-деко стил од дваесеттите: централен камен опкружен со рубини, сафири или смарагди, како птичјо око.

Шевалие е печатен прстен со класична инспирација, широка табла и силни рамења, а турбијонот има извиткана структура во која кракот се врти околу лежиштето и го носи погледот кон каменот – тродимензионален и архитектонски. Двата се движат околу три илјади евра.

Останува модерниот, кој е најпристапен во целиот список: широка шина што го вградува централниот камен, обично маркиза-рез во жолто злато, за 529 евра.

Распонот е она што вреди да се задржи. Од 529 до над пет илјади евра, за предмет со иста функција и иста намена. Разликата ја плаќаш во карати и во име на куќата – а формата, што е единственото што секој ќе го види, ја одбираш бесплатно.