Српскиот претседател Александар Вучиќ соопшти дека кај Брњак е пронајдена направа со падобран, за која тврди дека била лансирана од Косово кон централна Србија. „Ја најдовме таа направа со падобран. Намерата е јасна, но истрагата е сѐ уште во тек“, изјави тој за време на посета на Кралево.

Обрнете внимание на редоследот. Прво доаѓа заклучокот – намерата е јасна. Потоа доаѓа истрагата. Во земји каде институциите работат, тоа оди обратно.

Според Вучиќ, случајот го испитуваат полицијата, Безбедносно-информативната агенција и Војнобезбедносната агенција. Три служби на еден предмет, а јавноста добива опис пред тие да завршат. Тој вети детали за резултатите истата вечер.

Приказната пред приказната

Провладините српски медиуми претходно веќе пишуваа за „огнена топка“ – запалива направа наводно испратена од територијата на Косово кон централна Србија, со цел да предизвика пожари. Косовската полиција ги отфрли тие тврдења.

Значи: медиумите блиски до власта го објавија мотивот, потоа претседателот го потврди наодот, а истрагата продолжува. Ако некој сака да разбере како се произведува вест на Балканот, овој редослед е учебник.

Летото во кое сѐ гори

Регионот ова лето е под пожари, суша и температури што ги кршат мерењата. Во таква сезона една запалива направа може да биде вистински безбедносен инцидент – или пак најлесното објаснување за оган што има сосема обични причини. Разликата ја утврдува истрагата, а не соопштението.

Не тврдиме дека направата не постои. Тврдиме дека сѐ уште никој надвор од Белград не видел доказ, а обвинението веќе е изречено. Колку пати во последниве години една „јасна намера“ на Балканот се распадна штом некој побара документ?

Она што останува е познатата шема: тензијата се објавува денес, потврдата се ветува за вечер, а истрагата се губи некаде во следната недела – кога веќе никој не прашува. Кој ќе побара да ги види резултатите кога огнената топка ќе испадне од насловните страници?