СДСМ во соопштение тврди дека по распадот на коалицијата ЗНАМ, сега и ВМРО-ОКГ е во „внатрешни конфликти, фракции и повлекување”. Главното име во сето тоа е Сотир Лукровски, градоначалникот на Карпош, кој според опозицијата не сака да потпишува документи кои може да отворат лична кривична одговорност.

Според опозициските извори, Лукровски одбил да го потпише она што му било поставено – наводно поврзано со сомнителна градежна легализација, нелегални градби, финансиски трансфери и фаворизирање на одредени компании. И затоа, наместо да се појави на јавните настани, „е на боледување” – кое веќе предолго трае.

Поранешниот градоначалник Стевчо Јакимовски ја оспорува службената верзија. Според него, доказите се едноставни: општината барала Лукровски да биде избришан од централниот регистар, неговиот возач ги предал клучевите на автомобилот, а трезорот веќе се потпишува без неговото име. „Ова не е боледување. Ова е бегство од Карпош”, вели Јакимовски. Реченицата едноставна, преводот за бирократот – кошмарен.

Од внатре во ВМРО-ОКГ доаѓаат гласови за фракции поврзани со некогашниот лидер Никола Груевски, за внатрешни прочистувања, отстранување на потпретседатели, и заминување на потпретседатели. Тоа е политичка слика која на Балканот сите ја препознаваат – кога партијата е во опозиција сите се поддржуваат, но кога партијата е на власт и парите се на маса – тогаш започнуваат „внатрешните несогласувања”.

Парот СДСМ-ВРЕДИ во моментот гледа како главната управувачка коалиција се откинува парче по парче. Прашање не е дали тоа е реалност – бидејќи фактите за Лукровски се документирани. Прашање е дали тоа значи нешто за обичниот граѓанин на Карпош, кој повеќе од месец дни не знае кој ја води неговата општина и кој ги одобрува проектите. Институционалната одговорност не може да биде „на боледување”. Или може, ако никој не реагира.