Каролина Марин, олимписка шампионка во бадминтон од Рио 2016, на 26 март го објави своето пензионирање во шпанското шоу „El Hormiguero”. Зад тоа решение стои историја која во спортска медицина се користи како учебнички пример – три кинења на предниот вкрстен лигамент (ACL), две на десно колено и едно на лево. Третото настана точно на Олимпијадата во Париз 2024, и носеше дополнително оштетување на мениските.

Виктор Хименес Арансај, физиотерапевт во клиниката CEMTRO каде Марин се лекуваше, во една реченица го резимира проблемот: ACL е „една од главните структури кои го стабилизираат коленото”. Кога ќе се скине, коленото не реагира на свртувања, кочења и менувања на правец. Како да стапнете на под кој повеќе не ве држи.

Бадминтонот, како и тенисот, кошарката и ракометот, спаѓа меѓу спортовите со највисок ризик за коленото. Брзи менувања на правец, експлозивни странични скокови и постојано забрзување-кочење – ниту еден лигамент не е дизајниран да го издржи тоа во неограничена количина. Жените спортисти се во посебна категорија на ризик: пошироката карлица и поголемиот „валгус” агол го зголемуваат теоретичкиот ризик за кинење на ACL.

Симптомите кои треба да ги препознае секој рекреативец: остра, моментална болка, чувство на „пукнување”, брзо отекување, чувство дека коленото „попушта”, тешкотија при одење. Тоа не е работа за чекање – тоа е работа за итна снимка и итен преглед.

Третманот класично подразбира хируршка реконструкција на лигаментот со помош на тетива, поправка на менискот ако е возможно, и долготрајна физиотерапија. Проблемот настанува со раскрчмен зглоб – хрскавицата има многу мала способност за регенерација. Затоа поените оштетувања остануваат со пациентот за цел живот.

Марин изјави нешто што секој спортист со повеќе од една операција го разбира интимно: „Веројатно никогаш повеќе нема да можам да клекнам”. Загубата на флексибилност по повеќекратни операции е реална, и клекнувањето – со целиот свој притисок врз менисците и хрскавицата – често станува спорт-завршувачки гест.

Зад нејзината одлука за пензионирање не стои само бадминтонот. Стои квалитетот на животот за следните 40-50 години. Тоа е лекција и за рекреативците на Балканот, кои секој викенд гризат свои ACL-ови во аматерски турнири – со одложување на третманот „додека боли помалку”. Болката не значи победа. Понекогаш значи дека коленото веќе се откажува.