Двата паралелни случаи од два краја на земјата. Илинден заврши целосна реконструкција на спортскиот терен при ООУ „Ристо Крле” во селото Мралино. Битола, истовремено, инвестира 11,3 милиони денари за две игралишта во ООУ „Тодор Ангелески” во Горно Оризари. Различни региони, ист пристап – училишниот спорт станува инфраструктурен приоритет.

Мралино доби современо игралиште – вештачка трева, мали мрежи за футсал, ЛЕД осветлување за вечерни тренинзи, мини-трибини за гледачи. Градоначалникот Александар Георгиевски рече дека општината ќе продолжи со инфраструктурно градење во другите населени места, со акцент на млади и спорт.

Горно Оризари во Битола добива два терена – ракометно (со можност за футсал) и кошаркарско. Околу 900 квадратни метри асфалт и тартан површина. Заштитна мрежа од 3 метри висина, осветлување за вечерни тренинзи, безбедносни камери, отворена училница и пејзажно уредување. Целата инвестиција – 11,3 милиони денари финансирани преку вториот јавен повик на Министерството за образование.

Зошто двата проекта во иста седмица? Не е случајно. Министерството за образование во последниот период отвори неколку такви линии. Што мотивира општините да аплицираат – демографијата. Малите училишта во селата изумираат – без модерни спортски терени, родителите ги префрлуваат децата во градските школи. Едно ново игралиште може да го запре тоа за неколку години.

Но има и друг ракурс. Македонските села се испразнуваат – спортските терени се едно од ретките јавни простори кои уште работат. Кога во Мралино или Горно Оризари ќе се отвори нов терен со вештачка трева, тоа не е само за деца. Тоа е за вечерни тренинзи на средно-старите, за играње „мал фудбал” со пријатели, за заедничко место кое не постои на друго.

За македонскиот образовен систем ова е работа што долго траеше – но конечно има финансирање и тенденција. За државата – проверка дали „регионалното” значи нешто повеќе од политички фолклор. И за децата во селата – можност да тренираат на терен кој не е плочки и асфалт со раскинати линии.