На неодамнешниот самит во Пекинг, кинескиот претседател Си Џинпинг му пренел на Доналд Трамп неочекувано остра порака за Владимир Путин. Според Financial Times, Си сугерирал дека Путин „можеби ќе зажалее” за инвазијата на Украина. Дискусија која отвора повеќе прашања отколку што затвара.

Зошто токму сега? Зошто токму на Трамп? И зошто во моментот кога Путин подготвува државна посета на Кина само четири дена по Трамповата средба со Си? Тајмингот не е случаен – тоа е дипломатско поставување.

Си отиде подалеку отколку во било кој претходен разговор – и со Џо Бајден никогаш не зборувал толку отворено за можниот пораз на Москва. Тоа сигнализира дека Пекинг почнува да се дистанцира од приказот за непокоруван руски-кинески сојуз. Економски, Кина уште силно зависи од рускиот гас и нафта – но политички, можеби долгорочната сметка покажува дека Путиновата авантура повлекува Кина во не-сакана опасност.

Трамп, од своја страна, навидум му сугерирал на Си да координираат акција против Меѓународниот кривичен суд – кој издаде налог за апсење на Путин. Класична трамповска тактика: користи едно прашање за да го отвори другото. Прифатил Си или не – не е јасно.

За Балканот, особено за регионалните играчи во енергетскиот сектор (а и за оние што ги планираат своите следни геополитички сојузи), оваа порака има тежина. Ако дури и Си почнува да го гледа Путин како проблем – тогаш приказот за „непоразлив” руски геополитички блок се распаѓа од внатре. И тоа во моментот кога нашите политичари сѐ уште сметаат на Москва како на постојан партнер. Прашањето кое треба да го поставиме: ако и Кинезите се прашуваат, зошто ние сѐ уште сметаме?