На 24 мај 2026-та во пладне, кај Kennedy Shoal – плитки коралски гребени околу 50 километри од брегот кај Cairns во Квинсленд, Австралија – 39-годишен маж загина по напад на ајкула додека рекреативно ловел риба. Тоа е втор смртоносен напад на ајкула во Австралија во една недела.

Жртвата беше пренесена до медицински центар во Hull River Heads близу Tully во критична состојба, но не успеа. Видот на ајкулата сè уште не е потврден. Според локалните служби, бик ајкулата и тигар ајкулата се “широко распространети по должината на Големиот коралски гребен”, додека белата ајкула живее на овој гребен, но е “поретка во потоплите води”.

Минатата недела почина и 38-годишен маж по напад на ајкула во близина на Rottnest Island, во близина на Перт. Двата случаи се случуваат во период кога нападите на ајкули во Австралија статистички растат – не драматично, но забележливо. Според морски биолози, причините се мешани – повеќе луѓе во вода (порастот на еко-туризмот), климатски промени кои влијаат врз температурите на водата и движењето на ајкулите, и зголемено присуство во области каде што ловот и риболовот ги привлекуваат предатори.

Австралија се справува со оваа реалност систематски: мрежи за заштита на популарни плажи, сонарни системи за следење, дронови за надгледување. Сепак, на отворено море – кај гребени на 50 километри од брегот – технологијата нема голема смисла. Луѓето кои рекреативно ловат риба знаат за ризикот, и тоа е дел од оваа активност. Сепак, кога станува збор за два смртни случаи во една недела, разговорот за заштита повторно се отвора.

За балканската перспектива ова е некој далечен Тихи океан и тропски води. Сепак – кога мажот од Шибеник пред години настрада од ајкула во Јадранот, разговорот овде се поведе слично. Дека морето не е играчка. Дека статистиките се ниски, но не и нула. И дека едно е да живееш покрај морето – друго е да заборавиш дека не е твое.