Сцена што Израел се надеваше дека ја остави зад себе: луѓе на плажа бегаат во заклон додека проектили паѓаат во морето. Видеото од плажата во Нахарија, на северот на земјата, прикажува паника среде експлозии – првиот ракетен напад врз тој град по речиси еден месец затишје.

Хезболах за викендот лансираше „десетици проектили и дронови” кон северот на Израел. Помеѓу петок навечер и сабота биле испукани 10 до 15 проектили; еден директно го погоди центарот на Кирјат Шмона, а нападнат беше и Кармиел – најдалечната цел на Хезболах од почетокот на примирјето.

Нападите доаѓаат откако Израел ги прошири воените операции на либанска територија и најави засилување на кампањата против организацијата. Примирјето што траеше околу еден месец, се чини, повторно е само пауза меѓу два круга. Системот „Железна купола” пресретна дел од проектилите, останатите паднаа во ненаселени области – овој пат без жртви.

„Овој пат без жртви” е реченица што се повторува сè додека еден ден не престане да важи. Балканот ја знае таа динамика на затишја што не се мир, туку само чекање – кога сирената станува дел од летото исто колку и плажата. Колку вакви „први напади по еден месец” треба пред некој да признае дека војната всушност никогаш не запрела?