На Широк сокак во Битола никнаа семафори – и веднаш поделија мислења. Поставени се на крстосницата со улицата „Димитар Илиевски-Мурато”, во близина на хотел „Епинал”, во самата пешачка зона. Засега не работат; официјално ќе профункционираат наесен, по фестивалот „Браќа Манаки”.

Идејата има логика. Дотогаш возилата чекаа пешаците да поминат еден по еден, што создаваше застој и постојано тргнување и сопирање. Семафорите треба да го регулираат тој хаос на проблематичната крстосница, каде што сообраќајните ленти се сведени на по една во секоја насока, со додадени пешачки острови и бели обележувања.

Реакциите на граѓаните се поделени. Дел поздравуваат повеќе ред во сообраќајот; други прашуваат како семафор се вклопува во амбиентот на најпознатата битолска улица и дали воопшто го решава проблемот. Прашањето е легитимно – Широк сокак не е обична крстосница, туку срцето на градот и негов заштитен знак.

И тука е тензијата што секој ваков зафат ја носи: естетика наспроти функција. Дали наесен Битолчани ќе добијат побезбедна крстосница, или само уште еден семафор што мига таму каде што порано се поминуваше со поглед и кимнување? Слични семафори се планираат и кај Камениот мост, а плоштадот „Гоце Делчев” наесен станува зона без возила. Ред во сообраќајот – да; но дали по цена на душата на улицата?