Еден час дожд. Толку требаше за Битола повторно да се претвори во град под вода. Поплавени куќи, дворови и помошни простории на девет улици, реки што течат низ градот, кал што влегува во домовите. И повторно истата слика: службите реагираат откако водата веќе е внатре, а не пред тоа.

Пороен дожд ја зафати Битола претходната вечер, меѓу 20:40 и 21:40 часот. Пријави за поплавени објекти пристигнале од улиците Прилепска, Ѓорче Петров, Партизанска, Крсте Нале, Коста Абрашевиќ, Даме Груев, Црвена Вода, Чеде Филиповски-Даме и Мирче Ацев. Екипите на ЈКП „Нискоградба“, заедно со другите комунални служби и Територијалната противпожарна единица, интервенираа за прочистување на шахтите и испумпување на водата.

Проблемот не е дождот. Проблемот е системот што не работи.

Стручњаци и локални политичари посочија дека поплавата не е природна непогода, туку резултат на системски пропусти во урбанистичкото планирање и одржувањето на јавната инфраструктура. Атмосферската канализација е недоволна и бара итна ревизија. Реконструкцијата на улицата Дебарска создава наноси што ги затнуваат каналите. Долгогодишната реконструкција на улицата Козара го дестабилизира теренот и го отежнува одводнувањето. Недовршени проекти, лошо одржувани шахти – и еве го резултатот при првиот посериозен дожд.

Габриела Илиевска од движењето „Вреди“ го критикуваше градоначалникот Тони Коњановски за површен пристап кон теренските активности. Особено ја истакна тендерската потрошувачка од четири милиони денари за угостителски услуги – додека инфраструктурата пропаѓа. Приоритетите се јасни, само не се таму каде што треба да бидат.

Ова не е првпат Битола да се дави, ниту ќе биде последен. Секој посериозен дожд го открива истото: град што нема функционален систем за одводнување и власт што реагира со испумпување, а не со планирање. Колку пати треба да се повтори истата слика за некој да сфати дека проблемот не се облаците, туку одлуките што со години не се носат?