Деветгодишно дете од селото Арнакија, скопско Сарај, е во Ургентен центар со тешки телесни повреди. Возело електричен тротинет. На крстосницата од сервисната улица со регионалниот пат Скопје – Тетово го удрил „форд“ со скопски таблички, зад воланот 67-годишен маж, соселанец на детето.

Полицијата ги има сите бројки. Часот – околу 14:30. Датумот – 28 јули. Возилото, регистрацијата, годините на возачот, инцијалите. Она што го нема во билтенот е поинтересно: што бара деветгодишно дете на електричен тротинет на излез кон магистрала.

Одговорот не е кај семејството. Електричните тротинети во Македонија влегоа на пазарот побрзо отколку што влегоа во законот. Се продаваат како играчка, се возат како возило, а кога ќе се судрат со автомобил, се однесуваат како ништо. Нема возрасна граница што некој реално ја проверува, нема обврска за кацига што некој реално ја санкционира, нема ниту една улица во Сарај на која детето можело да вози безбедно.

Сервисната улица што излегува на регионален пат е класична точка на смрт во македонскиот сообраќај. Возачите на главниот правец возат како на отворен пат. Тие што излегуваат од страничната имаат неколку секунди да проценат. Додајте тротинет со тивок мотор што забрзува побрзо од велосипед и сликата е комплетна.

Кој ја проверува безбедноста, а кој само пишува билтен?

Увидот е извршен, мерките се преземаат за целосно расветлување на случајот. Тоа е формулацијата што ја читаме по секоја сообраќајка. Расветлувањето значи утврдување кој ја има вината – возачот или детето. Не значи ништо во врска со тоа зошто крстосницата нема семафор, зошто нема пешачка патека, зошто тротинетите се возат по регионални патишта.

Детето се бори во болница. Соселанецот кој го удрил веројатно ќе одговара пред суд. А следното дете на следниот тротинет на следната сервисна улица ќе биде третирано како уште еден ред во полицискиот билтен – додека некој не одлучи дека и инфраструктурата и правилата се дел од „целосното расветлување“.