Во индустрија каде секој месец некој објавува дека има поголем модел од вчерашниот, лондонската лабораторија Inherent тврди дека направила спротивното – агент што работи на модел со 27 милијарди параметри и надминува системи неспоредливо поголеми од него.

Фирмата ја основаа поранешни луѓе од Google DeepMind и до неодамна работеше тивко. Пред неколку недели излезе од сенка со семе-рунда од 50 милиони долари, а сега покажува што градела: агент по име Faraday, чија задача е самостојно да ги репродуцира резултатите од објавени научни трудови – без однапред да му се каже кој е точниот одговор.

Според фирмата, на таа задача Faraday ги надминал Claude Opus 4.8 на Anthropic и GPT-5.5 на OpenAI – и двата модели од таканаречената фронтиер класа, значително поголеми. Параметрите не се совршена мерка, но грубо кажуваат колку чини моделот да се истренира и колку чини да се одржува. Разликата во тој случај не е козметичка.

Не резултатот, туку начинот

„Она што ни беше најинтересно не беше толку резултатот дека ги победивме тие фронтиер агенти – што секако ни се допадна – туку начинот на кој дојдовме до тоа“, вели Едвард Хјуз, коосновач и главен научник на Inherent.

Репликацијата на туѓ труд звучи како скромна амбиција за фирма што вели дека сака да гради вештачка интелигенција способна да открива ново научно знаење. Хјуз тоа го брани со аналогија од самата академија: „Многу докторанди всушност почнуваат правејќи го токму тоа.“

Летвицата што си ја поставила фирмата не била само точност. Сакале агентот да покаже она што го нарекуваат „истражувачки вкус“ – инстинкт за тоа кој експеримент воопшто вреди да се направи и како да се дизајнира. Таквото нешто тешко се учи со правила, па Inherent се потпира на засилено учење: моделот се наградува за добар исход наместо да му се пропишува постапка.

Има и одлука што кажува повеќе од целата реторика – Inherent не изградила сопствена алатка за код. Наместо тоа, оставила Faraday да користи GPT-5.5 Codex на OpenAI. Гради врз конкурентот, исто како што научникот користи туѓ софтвер наместо да го пишува од нула.

Лондон, дванаесет луѓе и една британска пречка

Целата екипа брои дванаесет вработени и работи во канцеларија во Кингс Крос – некогаш запуштен дел од Лондон што присуството на Google DeepMind го претвори во еден од светските центри за вештачка интелигенција. „Веруваме дека Лондон е местото каде треба да се биде“, вели Хјуз.

Истиот тој Хјуз, меѓутоа, отворено бара да се укине британската практика позната како „градинарско отсуство“ – забрана вработениот што дал отказ со месеци да се приклучи кон конкурент или да основа своја фирма. Американските истражувачи по правило немаат таква обврска, што им дава преднина на стартапите од другата страна на океанот при преземањето кадар. „Ова е личен став, а не став на фирмата, но јас бев погоден од проблемот со градинарското отсуство“, вели тој.

Тоа е детал вреден внимание за секој што гледа зошто европскиот технолошки капитал редовно завршува на американска адреса. Не е секогаш прашање на пари – понекогаш е прашање на шест месеци принудна пауза што се плаќаат со изгубена трка.

Inherent планира до крајот на годината да порасне на дваесет до дваесет и пет луѓе. Со неизвесноста околу новата улога на Демис Хасабис во DeepMind, лабораторијата на неколку улици подалеку одеднаш изгледа како удобно место за слетување.